Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Leve de vuilnisbakkenjournalistiek

Toch wel een interessante vorm van journalistiek, dat gesnuffel in vuilnisbakken van politici, vindt u niet? Ja, iedereen valt er nu over, dat het niet netjes is en dat de media zich niet moeten verlagen tot dergelijke methoden en zo, maar zeg nou zelf, schuilt er niet een beetje ranzigheid in ieder van ons? En verder, wat hebben ze te verliezen, die politiekers?

Neem nou mijn eigen vuilnisbak. Of zak. Weinig etensresten want die gaan bij het gft, wel verpakkingen natuurlijk. Ik houd van een harinkje op zijn tijd, goed voor het bloed en het gemoed, dus daar zijn ze, de blauwe AH-bakjes. Snoeppapiertjes: Napoleonballen, zakjes Venco-schoolkrijtjes, wie kan dat nou allemaal wat schelen? Zo onschuldig als de pest. Andere categorieën dan? Geen condooms, daar doen we al lang niet meer aan want wij thuis zijn elkaar ontzettend trouw en dan mag het dus zonder. Medicijnendoosjes, tja, daar kun je natuurlijk veel uit aflezen. Maar ik ben zowel lichamelijk als geestelijk kerngezond – mijn winterdipje is achter de rug, ik vermaak me weer opperbest op de Berg -, en van een leeg stripje paracetamol schrikt niemand, denk ik.

Ik wil maar zeggen, van mijn zak zult u niet veel wijzer worden. Maar hoe zou dat zijn bij onze leiders? Ik zal het maar opbiechten, ik heb een rondje gemaakt. Samen met een oude vriend die wel van een verzetje houdt alle adressen afgereden, van ons hoogste College tot de eenvoudigste decaan. De Ritzentjes, de Molzen, niet de Postema’s – ondergedoken wegens huisverbouwing –, wel weer de De Wildetjes, de Heringa’s en ga zo maar door. Laat ik ook de Boonen niet vergeten. Half Limburg doorgecrosst dus.

En, en?!?!? Jazeker, onthullende vondsten. De Boontjes redden zo veel dieren dat het afval vergeven is van overtollige halsbandjes en tuigjes in alle maten en soorten. Ik denk daar niets vreemds bij. Bij de Molzen vonden we afgetrapte steunzolen in een herenmaat, en dat kan wel kloppen want de rector heeft een wat wijdlopige tred die doet denken aan platvoeten of een begin daarvan. En veel, heel veel hoofdpijnpillendoosjes. Dat is niet best, dat wijst op stress. Maar, en dat wil ik toch wel even benadrukken, wat een zegen dat we dit nu weten! Mijn collega’s en ik zijn soms een tikje ondersteboven door de bruuske rectorale bejegening die ons per e-mail te beurt valt, maar nu snappen we dat beter. En met wat meer onderling begrip zou alle oorlog de wereld uit zijn, ja toch niet dan?

De enige vrouw in het gezelschap, mevrouw Jansma, blijkt alle krulspelden rigoureus in de bak gemieterd te hebben - afgelopen met dat vruchteloze gehannes -, en toont zich voor het overige een dame van stand door de haar toegezonden handgeschreven correspondentie van bewonderaars niet bij het papierafval te dumpen maar in het gewone huisvuil, want dat wordt verbrand, zal ze gedacht hebben. Nou, deze keer dus niet. Het is ontroerend, ik kan niet anders zeggen, zeker van die ene collega-decaan die zijn hart bij haar uitstort, hij noemt haar Detje, en meer zeg ik er niet over.

O ja, we zijn ook nog langs geweest bij het optrekje van AZM-baas Peeters. Ook daar diezelfde fout, brieven bij het huisvuil, en van wie waren ze? Nou ja, eentje dan? Van onze president! En alles is weer koek en ei! “Beste Guy, ik ben tot het inzicht gekomen dat mijn ziekenhuis weer op de juiste weg is met jouw dubbelsporige beleid van investeren in grensoverschrijdende samenwerking en de nodige besparingen. Daar wil ik je om te beginnen dank voor zeggen.” De rest van de brief was in zo veel kleine snippertjes verscheurd dat mij de moed ontbrak de puzzel te reconstrueren. Hoeft ook niet. Het handgeschreven conceptantwoord van P. lag er ook bij. “Hartelijk dank voor je stimulerende woorden. Ik schrijf je later wel, ga nu een stukje heel hard fietsen.” Kan niet meer stuk, die twee.

 

Albert Bergbroeder

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)