Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Mooie vondst, Harmpie-boy!

Mooie vondst, Harmpie-boy!

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

We zijn op de Berg, tweede verdieping, in het zaaltje met de gekleurde draperieën. Vandaag vergadert hier het managementteam. De gordijnen zijn zo veel mogelijk terzijde geschoven, licht stroomt de ruimte binnen en de sfeer is uitgelaten. Proestend van het lachen komt de ene na de andere decaan binnen, gevolgd door het College van Bestuur waarvan de leden elkaar joviaal op de schouders meppen, iets wat Us Jungske en rector Lukiorix tot amechtige hoestbuien brengt want als de grote Germanicus iemand op de schouders mept zul je het weten. Maar de pret is er niet minder om.

Wat is er aan de hand? Eigenlijk niks. Nou ja, ze hebben allemaal hun begroting besproken met hun faculteitsraden. En daar worden ze altijd weer zo vrolijk van dat ze al uitkijken naar volgend jaar. Een immateriële bonus, zeg maar.

Rein de W. zijgt hinnikend op een stoel neer: “Zo collega’s, hoe gaat-ie? Iemand een centje pijn gehad van z’n raad? Nee toch hè? Ik heb wat geroepen over bestemde en onbestemde reserves en vlottende activa en zo, en dat je een verlies in de boeken krijgt als je je gereserveerde geld gewoon uitgeeft, niemand snapte er iets van, ik ook niet maar ze vonden het allemaal erg verantwoord wat we deden haha!”

Harm H. steekt zijn vinger op. Dat moet omdat hij de benjamin van het clubje is: “Mag ik ook wat zeggen? Of ik pijn heb gehad van mijn raad? Hihi, pijn in mijn buik, ik heb me bescheurd achteraf! Ik kan jullie mijn aanpak aanbevelen, ik geef ze gewoon een soort uittreksel van de begroting en als ze dan klagen zeg ik dat we echt niet over potloden en vlakgummetjes kunnen gaan praten. En als ze dan nog doorzaniken gooi ik mijn ultieme argument in de strijd: meer informatie schaadt de privacy van betrokkenen!”

Jos L.: “Hoe nu, Harm-Jan, hebben jullie bordeelbonnetjes of zo?” Harm H.: “Dacht het niet, maar ik zeg dat gewoon, en dan moet je ze eens achterdochtig zien loeren, kostelijk! Het personeel sputtert tegen maar dat doen ze bij alles. De studenten hebben àlle begrip want die willen geen ruzie met mij. En dan gaan we naar het volgende agendapunt: of de verlichting in de gangen niet minder kan vanwege het milieu. Daar kunnen ze uren over doorbomen, net als over ecokoffie.”

Albert S. met een brede grijns: “Mooie vondst, Harmpie-boy!” Harm H.: “Thanks, maar u, sorry, jij had toch ook een geintje bedacht? Dat las ik in ons sufferdje.” Albert S.: “Jahaa, ik heb de begroting als vertrouwelijk punt op de agenda laten zetten! Onze raadsvoorzitter kijkt dan beteuterd maar als ik zeg ik dat ik belangwekkende mededelingen zal doen, gaat-ie acuut om. Volgend jaar combineer ik het met jouw suggestie, dan stuur ik ze een A-4tje en dat behandelen we dan in de besloten rondvraag, nou jij weer!”

Ook de twee dames in het gezelschap zijn niet bepaald door hun raden belaagd. Bernadette J.: “Nah, het is echt niet zwarig gewezen, ze willen hoofdsachlich verdoideliking omdat ze er die ballonen niet van sjnappen.”

Hildegard S. “Bai mai is het genau zo, nog sjlimmer denk ik want het zijn joeristen en die kunnen doch sowieso niet tellen. En ik geef das College van alles de sjoeld, dat wirkt ooch prima.” Met een charmante glimlach knipoogt ze naar het drietal bestuurders, die begripvol terug glimlachen.

Knorrend van tevredenheid begint men aan de vergadering.

 

Uw roddelkont, Albert Bergbroeder

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)