Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

De UM moet zich tooien met Limburgse veren

De UM moet zich tooien met Limburgse veren

Serie: de ideale Universiteit Maastricht: van binnenuit en van buitenaf

Hoe ziet uw ideale Universiteit Maastricht eruit? Die vraag stelt Observant de komende weken aan mensen van binnen en buiten de universiteit. Niet zonder reden: het nieuwe strategische plan van de UM zal deze zomer het levenslicht zien. Vandaag: Annemie Schols, directeur van onderzoeksinstituut Nutrim en Arie Kies, senior scientist bij DSM.

Annemie Schols, directeur onderzoeksinstituut Nutrim

 

“Ik was laatst te gast bij de John Hopkins Universiteit in Baltimore”, zegt prof. Annemie Schols. “Ik kom daar aan en wat gebeurt er dan? Je krijgt een rondleiding, beeldje hier, schilderijtje daar. Waarom? Omdat ze trots zijn op hun instelling, op de historie, op de oprichter John Hopkins. En dat vind ik eigenlijk heel goed, een beetje chauvinisme mag wel. Zou de UM ook wat meer mogen uitdragen. We zijn weliswaar een jonge universiteit maar er valt genoeg over te vertellen, over de ontstaansgeschiedenis alleen al, de compensatieregeling voor de sluiting van de Limburgse mijnen.”

Waar het Schols om gaat, is dat de UM haar profiel verscherpt en zich daardoor meer onderscheidt van andere instellingen. “Vanzelfsprekend moet je uitstekend onderzoek en onderwijs blijven leveren, en wel op internationaal niveau. Maar tegelijk moet je je regionale wortels en flavour niet vergeten. De ontstaansgeschiedenis geeft kleur aan deze universiteit en trekt mensen aan. De jonge garde moet iets extra’s zien in deze instelling en graag hier willen studeren en werken. Liefst de getalenteerde masterstudenten, promovendi en postdocs die een onderzoeksinstituut als Nutrim nodig heeft.”

Tegelijkertijd moet de UM haar toponderzoekers meer in de schijnwerpers zetten. “Want veel postdocs kiezen een universiteit op grond van de kopstukken die er werken. Laat die mensen dan ook maar zien op je website, met gezicht en al. Net als bij de verkiezingen zijn sommige wetenschappers nu eenmaal gezichtsbepalend.”

Het is overigens niet voldoende dat de UM zich tooit met Limburgse veren, haar onderzoek en expertise moet de regio ook ten goede komen. Valorisatie, zoals dat heet. “Wees betrokken bij de regionale gezondheidszorg en breng bijvoorbeeld het onderzoek nog meer onder de aandacht van de GGD en huisartsen. Een ander voorbeeld zijn de rondleidingen van de faculteit cultuur- en maatschappijwetenschappen verzorgt tijdens de Tefaf. Slim vind ik dat.”

 

Arie Kies, senior scientist DSM

 

“In het ideale geval zou de Universiteit Maastricht verhuizen. Liefst naar Delft. E-mail, telefoon, het werkt allemaal prima hoor, maar het praat echt veel makkelijker als je elkaar even kunt opzoeken. Je hebt een idee en je loopt bij wijze van spreken even binnen. Het komt de creativiteit ten goede. Hier in Delft fietsen we in tien minuten naar de TU. Een afspraak in Maastricht kost me een hele dag. Met de auto lukt het in tweeënhalf uur als er geen file is, maar dat komt zelden voor.”

DSM laat haar producten met zekere regelmaat testen door de UM, onder andere bij Nutrim. Laatst is dat nog gebeurd met eiwithydrolysaat, een stof in sportdrankjes die het fysieke herstel moet bevorderen na inspanning.

Wat Arie Kies, die voeding als werkterrein heeft, prettig vindt aan de samenwerking met de UM zijn de korte lijnen. “Bij sommige universiteiten lopen alle gesprekken via het hoofd van de afdeling, maar in Maastricht bel ik direct met de betreffende aio. Dat is reuze handig omdat je de informatie uit de eerste hand krijgt. De kwaliteit van het geleverde werk is doorgaans goed, zeker van de mensen met wie ik samenwerk.”

Aan de andere kant moet de UM oppassen dat ze niet roomser wordt dan de paus, zegt Kies. “Ik ben een voorstander van duidelijke regels en de naleving ervan maar het moet wel reëel blijven. Momenteel blijkt het niet mogelijk om een testinfuus in de Maastrichtse apotheek te laten maken. Ik weet overigens niet of die bij de universiteit hoort of bij het ziekenhuis, voor mij is dat één geheel. Die infusen mogen wij niet meer maken vanwege nieuwe regels, zegt de apotheek. Dat betekent dat UM-onderzoekers bij andere universiteiten hun bestelling moeten doen, waar het kennelijk wel kan. Dat is onhandig, tijdrovend, duur en demotiverend. Laat onderzoekers hun werk doen, creatief bezig zijn, in plaats van stad en land afreizen om infusen te regelen.”

Verder wil hij de UM meegeven dat de samenwerking tussen de onderzoeksgroepen beter kan. “Veel Maastrichts onderzoek gebeurt in kleine teams van een paar medewerkers en postdocs of aio’s. Het is effectiever om aan te haken bij andere groepen, binnen dan wel buiten de universiteit. Zo vergroot je de output. Een experiment met proefpersonen kan gegevens opleveren die voor verschillende onderzoekers interessant zijn. Bloedmonsters op meer items laten analyseren bijvoorbeeld. Dat gebeurt te weinig.”

 

Maurice Timmermans

Volgende week: Duitse student Kalle Kosthorst die geen lid is van een studentenvereniging en Tragoslid Joris Naalden

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)