Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Verantwoording

Hoi, ik ben Jeroen. Ik ben zevendejaars, en probeer me op dit moment door de lijdensweg die scriptie heet te slaan, om voor het begin van komend academisch jaar eindelijk af te studeren. Ik drink te veel en te vaak. Ik leef voor de veer in mijn reet. Ik kan absoluut niet plannen. Ik heb de emotionele intelligentie van een puber, en de ‘echte leeftijd’ van mijn lever en longen zou wel eens een stukje boven de zesentwintig kunnen liggen. Ik vind mezelf meestal best een leuke vent. Soms ook niet. Je al eens laten pijpen door een schat van een meisje, het vervolgens aan iedereen baldadig rondgebazuind, en als ze paniekerig verhaal komt halen, gedaan alsof je neus bloedde? In de spiegel kijken en niks anders dan ‘eikel’ kunnen denken.

Het afgelopen halfjaar heb ik geschreven over wat me boeide, waar ik me druk over maakte en wat me raakte. Ik hou van de kleine poëzie. Je vader die begint te huilen als je moeder en je broertje elkaar de tent uitvechten aan de vooravond van zijn 21-diner, en je moeder die hem vervolgens de volle laag geeft en hem toebijt dat hij zijn zoon eens een keer moet gaan opvoeden. Het meisje dat je een keer met carnaval geholpen hebt om vreemd te gaan op straat tegenkomen met haar vriend, en dat jou op het moment dat hij het net niet meer kan zien een stralende lach toewerpt. Een dronken vriendinnetje dat zich eenzaam voelt en de eerste de beste autoverkoper mee naar huis neemt, en je eerste gedachte niet 'dat arme meisje' is, maar 'wat heeft die autoverkoper wat ik niet heb, en waar was ik toen?'.

In Barcelona je eerste lijn coke aannemen van je midget-huisgenoot, omdat je dat ook eens geprobeerd moet hebben. Wat je voelt als je in je onderbroek in de deuropening je meisje de zeikende regen in ziet stappen, nadat ze de eerste keer bij je heeft geslapen.

Ik vind dat we het aan onszelf verplicht zijn hoog te mikken. Ja te zeggen tegen dingen. Inzetten op wat je wilt, niet wat je denkt dat je kunt krijgen. Ik ben allergisch voor mensen zonder lef, die hun middelmatigheid vieren. Beter tientallen keren keihard op je bek klappen, je wonden likken en het nog een keer proberen, dan veilig en makkelijk langs de zijlijn te blijven zitten, en je op je veertigste afvragen waarom je leven mwah is.

Ik was Jeroen, en dit was mijn truukje. I swung for the fences. Ik stel voor dat jij hetzelfde doet.

 

 

Jeroen Postma

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)