Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“We leven niet in een goednieuwsshow”

“We leven niet in een goednieuwsshow”

Photographer:Fotograaf: simonegolob.nl

Laatste aflevering serie: de ideale Universiteit Maastricht, van binnenuit en van buitenaf

Hoe ziet uw ideale Universiteit Maastricht eruit? Die vraag stelt Observant deze week voor de laatste keer aan mensen van binnen en buiten de universiteit. Niet zonder reden: het nieuwe strategische plan van de UM zal deze zomer het levenslicht zien. Vandaag: Riki Janssen, hoofdredacteur van Observant, en Huub Paulissen, hoofdredacteur van Dagblad De Limburger en het Limburgs Dagblad.

Riki Janssen, hoofdredacteur van Observant

“Ik vind dat studenten meer tijd moeten krijgen. Om te studeren, maar ook om te lummelen. Daar word je namelijk een beter mens van, bewuster, volwassener, en dat is iets waar de maatschappij weer baat bij heeft. Dus aan mijn ideale Universiteit Maastricht kun je langer studeren, een jaar of zes inclusief de master, maar niet direct na de middelbare school. Daar moet een jaar tussen zitten om te reizen, te werken, vrijwilligerswerk te doen; als je maar iets van de wereld hebt gezien. Dan ben je je eerste wilde haren kwijt en kun je bewuster een studie kiezen.”

Lummelen betekent niet zes jaar lanterfanten, vindt Janssen. “Integendeel, studenten zullen harder moeten werken. Ik ben voor een brede academische vorming, minimaal een half jaar naast je eigenlijke studie, met vakken als filosofie, literatuurwetenschap, politicologie, theologie, wis- en natuurkunde, waar dan studenten van verschillende opleidingen elkaar zullen tegenkomen. Op deze manier trek je dus een ander soort studenten, niet de kroegtijgers.”

Ook als het onderwijs Engelstalig is zal iedere student die langer dan een jaar in Maastricht blijft Nederlands moeten leren: “Het is de poort naar de cultuur van ons land. De UM staat in Nederland tenslotte. De integratie zal er beter door verlopen.”

Ook de wetenschappelijke staf krijgt meer ruimte van Janssen: “Meer mensen, meer tijd voor onderwijs en voor de individuele student, en geen dwang om zo veel mogelijk te publiceren. Kwaliteit hoort voorop te staan, liever één goed artikel dan vijf keer een plukje uit je onderzoek.”

Wat betekent dat alles voor de universitaire pers? “Ik zie de universiteit als een gemeenschap van vrijdenkers, en daar hoort een vrije pers bij, die opereert volgens normale journalistieke standaarden, op dezelfde manier als een Volkskrant of een NRC Handelsblad. Met een professionele redactie die zelf haar onderwerpen kiest en de manier waarop erover wordt geschreven. Zonder inmenging van wie dan ook. Een universiteit verdient dat, die heeft recht op objectieve berichtgeving, op een realistisch beeld. Studenten en medewerkers leven in een normale wereld waar ook wel eens wat fout gaat, niet in een goednieuwsshow. Als er iets mis gaat schrijf je erover, als het probleem voortvarend wordt aangepakt doe je dat opnieuw. Het is nogal ongezond als mensen daar niet over zouden mogen praten. Mogelijke imagoschade? Dat wordt nooit hard gemaakt, is ook nooit onderzocht. Woorden als imago en branding zijn veel te belangrijk geworden. Je kunt het omkeren: een vrije universiteitskrant staat voor een open universiteit; dat trekt een bepaald soort mensen aan, kritisch, enthousiast, die graag in zo’n sfeer willen werken en studeren.”

  

Huub Paulissen, hoofdredacteur van Dagblad De Limburger en het Limburgs Dagblad

Nee, echt gesproken heeft Paulissen collegevoorzitter Ritzen nog nooit. “We komen elkaar wel eens tegen bij de een of andere gelegenheid, maar dan stellen we ons altijd weer opnieuw aan elkaar voor. En verder ken ik niemand aan de universiteit. Inderdaad, dat zegt wel iets.”

Namelijk, gaat hij verder, dat de universiteit en de regionale krant mijlenver van elkaar af staan. Iets wat in zijn beleving niet altijd zo is geweest. De UM is de laatste tien jaar haar eigen - vooral internationale - weg gegaan, constateert Paulissen, en daar heel succesvol in geweest, maar de keerzijde is wel dat de directe omgeving, stad en regio, meer en meer buiten beeld zijn geraakt: “Elders doen ze het anders. In Amsterdam bijvoorbeeld is de universiteit meer bezig met Nederlandse onderwerpen en daar zie je ook meer band met de lokale en regionale media. Maar goed, daar zijn vakken als sociologie, politicologie, geschiedenis beter vertegenwoordigd dan hier. Dat zijn vakgebieden waar je als krant wat mee kunt. Mijn ideale UM zou dus breder zijn dan de huidige.”

“De krant en de universiteit doen ontzettend weinig met elkaar. Ja, nu zoekt Ritzen ons op om lucht te geven aan zijn zorgen over de PVV-overwinning, maar wij zouden meer willen. Het zou heel interessant zijn als de universiteit eens uitzocht wat er nu werkelijk achter die populariteit van de PVV in Limburg schuilt. Een wetenschappelijk onderbouwd verhaal, daar hebben we behoefte aan.”

De afstand is wederzijds: “Vroeger zaten we meer in de universiteit. We deden series over het studentenleven, interviewden de nieuwe lichtingen over wat ze van hun studie verwachtten. Maar die gesprekken liepen een beetje spaak op het feit dat veel studenten niets met Limburg hadden. Over het publiciteitsbeleid van de UM hoor ik hier bij ons geen klachten, maar het is wel een vrij gesloten organisatie, en als er dan niet veel uit komt, tja. En we hebben uiteraard het verloop op de redactie, de wisselingen van portefeuilles; we zijn er een beetje makkelijk in geworden.”

Het wordt tijd, vindt Paulissen, dat er na de explosieve groei van vooral het aantal buitenlandse studenten nu zorg wordt besteed aan hun integratie: “Die zoeken vooral elkaar op, dat snap ik wel. Maar voor de UM is er toch een zorgplicht dat ze zich hier meer thuis gaan voelen, vind ik. Hoe kun je het aangenamer voor ze maken en ze bij de regio betrekken? Daar zijn de gemeente en de provincie ook mee bezig. Daar willen wij een rol bij spelen, maar welke? Gratis abonnementen weggeven doen we niet en dat heeft, gezien de taalbarrière, ook niet zo veel zin. We denken nu wel aan een soort nieuwsbrief, op papier, in het Engels, met regionaal nieuws. Dat zou in samenwerking met Observant moeten, lijkt me. En ook op internet zijn er mogelijkheden. Maar ja, je weet nooit wat eerder komt: de betrokkenheid bij een gemeenschap en daardoor interesse in berichtgeving daarover, of andersom.”  

Zoals er structurele contacten zijn van de krant met de politie of met voetbalclubs, zo zou Paulissen dat ook graag zien met de UM. “Geregeld overleg met iets als een afdeling voorlichting, vaste ontmoetingen om dingen te bespreken, dat levert altijd iets op, voor beide partijen.”  

 

 

Wammes Bos

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)