Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“De doodstraf is onomkeerbaar”

“De doodstraf is onomkeerbaar”

Photographer:Fotograaf: Bilbo Schickenberg

Een reconstructie van Johannes Nathans proces, de laatst ter dood veroordeelde in Nederland.

Even terug in de tijd. Het is 31 oktober 1860 en op de Markt in Maastricht bungelt de 27-jarige Johannes Nathan aan een touw. Opgehangen wegens de moord op zijn schoonmoeder. Hij was de laatste Nederlander die in eigen land de doodstraf kreeg. Vorige week donderdag was het Maastrichtse stadhuis het toneel voor een reconstructie van Nathans proces. Dit in het kader van het congres ‘De doodstraf voorbij’.

“We vonden die terechtstelling, op een paar dagen na precies 150 jaar geleden, een mooi moment voor een congres; om weer eens na te denken over het thema straffen en het effect ervan”, zegt Hans Nelen, hoogleraar criminologie en organisator. “Wat willen we bereiken met straffen, hoe zit het met sociale uitsluiting, bijvoorbeeld ex-gedetineerden die een bepaald beroep niet meer mogen uitoefenen, wat zijn de gevolgen van langdurige opsluiting, etcetera. Grote naam was David Garland, hoogleraar aan de New York University, en kenner van de historie en de culturele aspecten van de doodstraf in Amerika. Het tweedaagse congres bestond uit lezingen en interactieve workshops waarin de verschillende thema’s ter sprake kwamen.
Aan het einde van de donderdagmiddag verhuisde het gezelschap van Hotel Crowne Plaza naar het stadhuis. Voor een volle zaal speelden echte rechters en juristen – onder meer de Maastrichtse hoofdofficier van justitie Annemarie Penn – de rechtszaak na van 1860.

Mits schuldig bevonden aan moord is er maar één strafmaat: de dood. Onderzoeker en docent Roland Moerland neemt de rol op zich van Johannes Nathan en toeval of niet, zijn gestreepte ‘boeventrui’ past precies in het plaatje. Hoewel Nathan de schijn tegen heeft, acht zijn advocaat het bewijs zeker niet sluitend: “En we zijn hier niet in België.” Liesbeth Vink, rechtspsycholoog en ‘chemicus’ in het nagespeelde proces, meent dat men uitging van de schuld van de verdachte – het moest alleen nog bewezen worden. “De procureur-generaal schetste maar één scenario en keek niet naar andere mogelijkheden. Er werd niet gefalsificeerd, terwijl dat zo belangrijk is.” Toehoorder Lotte Meurkens, promovendus civiel recht: “Rechters kunnen fouten maken, hoewel ze voorzichtig zijn. Maar de doodstraf is onomkeerbaar.”

 

Wendy Degens/ Jeroen Postma

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)