Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Bloed, zweet en modder…”

“Bloed, zweet en modder…”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes Fotografie

Battle of the SAC's in Maastricht

Afgelopen vrijdagavond kwart voor elf begonnen 112 studenten, afkomstig uit het hele land, aan de jaarlijkse Battle of the SAC’s; een survivalrace die ditmaal in en om Maastricht gehouden werd. In 20 uur, over verschillende etappes, moeten de deelnemers - alpinisten en klimmers, allemaal lid van een Studenten Alpen Club (SAC) - fietsend, rennend en kanoënd zoveel mogelijk punten verzamelen.

Het is zaterdagmiddag, een uur of half een. Tom Spaargaren, lid van het Amsterdamse Asac, legt in een flauw herfstzonnetje de kano’s klaar voor de etappe op de Pietersplas. “Vorig jaar hebben we, een team van Amsterdammers en Delftenaren, gewonnen, dus moesten wij het dit jaar organiseren,” vertelt hij. Ze besloten uit te wijken naar Maastricht, “want zo’n race moet je niet op het vlakke land doen”.

Het heeft de hele nacht geregend. Hoewel dit onderdeel om twaalf uur had moeten beginnen, ontbreekt van de deelnemers nog elk spoor. “Ze hebben, denk ik, niet door dat je sommige controlepunten – niet alles is verplicht - beter over kan slaan.”

Een half uur later komt het eerste team aangefietst, bemodderd als veldrijders. De stemming is opgewekt, ondanks de zware nacht. Lonneke Krul, student aan de Universiteit van Tilburg, zorgt voor de inwendige mens: “Hebben jullie genoeg water? Willen jullie nog snoepjes?” Het team tekent wat coördinaten op hun kaart en gaat dan het water op. “Bloed, zweet en modder…”, verzucht een deelnemer.

Joep Lucassen is de eerste Maastrichtse student die doorkomt. Zijn team lijkt niet echt op de pezige atleten van de concurrentie, maar ze zijn het derde team dat de boot in mag: “Wij gaan dan ook alleen voor de basis-shit, de bikkels gaan voor de bonussen en alles, vandaar dat die later zijn.” “Zullen we écht niet omslaan?” onderbreekt een van zijn teamleden. “Ik heb het al koud genoeg.”

Maarten Altena, lid van de Delftse klimvereniging Yeti en organisator, is tevreden over het verloop van de race. “Je organiseert het eigenlijk altijd in de stad waar je vandaan komt, tot dit jaar. Ik ben blij met onze keuze, de omgeving van Maastricht blijft je verbazen. Wat? Vinden Maastrichtse studenten dat niet? Dan moeten ze wat minder zuipen.” De eerste prijs ging uiteindelijk naar het Groningse team Gipfelstürmer.

 

Jeroen Postma

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)