Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Mijn imago? Een pietje precies”

“Mijn imago? Een pietje precies”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes Fotografie

Erik Drenthe (bijna 63),beleidsmedewerker onderzoek sinds 1 december 1982; woont in Bunde; getrouwd, zoon en dochter

Mijn kleren koop ik bij … “V&D en C&A. Mijn zoon koopt Hugo Boss, die vindt het maar niks wat ik draag.”     Als ik aan de Berg denk … “Eh, aan een soort olietanker die zijn eigen koers vaart, ongeacht wat faculteiten willen. Heeft de Berg eenmaal een visie, dan zijn ze daar nauwelijks vanaf te krijgen. En ik denk ook aan een kippenhok, met heel veel directeuren die zich waar willen maken. Ik ben een paar keer waarnemend directeur geweest, dan merk je dat je je anders gaat gedragen. Hoe dichter bij het college van bestuur, hoe politieker je afwegingen worden. Als ’t maar haalbaar is, dan hoeft het niet per se inhoudelijk correct te zijn. Ik redeneer meer zwartwit, de inhoud moet kloppen vind ik. Dat is ook mijn handicap hier.”     Mijn imago: “Een pietje precies en een zeurpiet, haha. Ik ben analytisch, rechtlijnig, mensen denken: als hij iets zegt zal het wel waar zijn maar dat is niet altijd zo. Daar schaam ik me dan ook wel voor.”     Kostbaarste bezit? “Poeh, mijn hele gezin, denk ik. Het materiële is allemaal vervangbaar.”    Merk auto? “Ik heb meestal een Volvo, nu een 70, een V70 heet dat geloof ik, zo’n begrafenisbak, tweedehands. Handig om spullen te verhuizen, mijn dochter is musicalzangeres en die heb ik veel verhuisd, naar Rotterdam, Berlijn, overal. Maar ze gaat nu onderwijskunde studeren.”      Ik maak me zorgen over… “Maak ik me ergens zorgen over? Nou ja, wanneer MUMC+ eindelijk eens gaat draaien. Bij elk detail merk je dat de faculteit en het ziekenhuis gescheiden doelstellingen hebben. Het is een papieren construct. En privé, maar dat is gelukkig weer voorbij, toen mijn vrouw Alice borstkanker kreeg. Dan merk je wel dat je leven om je heen wegvalt.”     Ik lijk op mijn vader want… “Ik heb zijn handigheid, ik kan aardig klussen. Als student heb ik bij de roeivereniging destijds de douches aangelegd. Mijn vader was loodgieter en ik ging als kind vaak mee. Hij is vrij jong overleden. Maar ik zie meer gelijkenis met mijn moeder, dat vasthoudende, iets willen bereiken. Dat je als zoon van een loodgieter naar het gymnasium en de universiteit ging, dat stimuleerde zij vooral.”     Hobbies? “Vroeger bergwandelen, nu fietsen, met een elektrische fiets haha, we rijden van die routes van knooppunt naar knooppunt, zijn de hele dag onderweg, een kilometer of 50. Er zijn mensen die dat niet veel vinden.”      Kleine zonde? “Koopjes, op bouwmarkten, drie voor de prijs van twee, je weet dat de kwaliteit minder is, maar toch.”     Ik heb een hekel aan … “Vage verzoeken van het college van bestuur, en vage, onvolledige besluiten. Dat vage werkt verlammend. Over de vernieuwing van het pgo wordt nu al twee jaar gepraat zonder veel gevolgen. En je hoort het college zeggen ‘dat MUSL op orde is’, terwijl ik weet dat mensen min of meer in de toestand berusten en dat men soms zelfs weer met papier werkt! Bij de FHML hebben ze een noodscenario van stal gehaald. Waarom geen openheid van zaken geven aan je belangrijkste adviseurs? Dat ergert me. Als je open bent tegen je ambtenaren krijg je de grootste loyaliteit. Ik ben intern kritisch, maar naar buiten toe altijd redelijk loyaal.”     Het laatste cadeau voor mijn vrouw was … (lange stilte) “Wat was dat ook al weer? Een beeldje voor in de tuin, maar dat hebben we gezamenlijk aangeschaft, dus ik weet niet zeker of het een cadeau was. Alhoewel, ja toch wel, geloof ik.”     Een universiteit besturen is… “Een onmogelijkheid. Ze denken dat ze het als bedrijf moeten besturen, waanzin.”    Ondergeschiktheid is de ziel van de ambtenaar. “Haha, ja, dat denken de bestuurders, maar nee, in ieder geval niet als ik naar mezelf kijk. Een echte ambtenaar is niet zo.”     Wat ontroert je? “Mijn zoon - hij eet regelmatig bij ons - kan weken bezig zijn met een perpetuum mobile van magneten en elektrische stroompjes erdoor, dat laat hij dan zien, dat ontroert me. En het volkslied, als Nederland weer iets gewonnen heeft. Heel raar voor iemand die denkt dat hij rationeel bezig is.”

 

Wammes Bos

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)