Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Libië terug aan de Libiërs?

Zaterdag was ik in de Sint Jan op de Maastricht Antiquarian Book & Print Fair. Daar vind je oude boeken en prenten voor de liefhebber die toch goedkoper uit wil zijn dan op de TEFAF zelf. Zelfs voor de bescheiden beurs valt er wat te halen. In één stand stonden een paar rijen reisverhalen en boeken over verre volken. Een zandkleurige omslag sprong er uit. Libië. Land van de dorst, een deel uit de ooit befaamde Terra-reeks. Verschenen in 1964. Voor slechts zeven euro’s en geschreven door dr. D. G. Jongmans.

Ergens in juli 1954 moest ik mijn vakantiebaantje een dag onderbreken om mij in Amsterdam mijn eerste tentamen antropologie te laten afnemen door dezelfde Douwe Jongmans. Hij was net terug uit Noord-Afrika. Ik vermoed dat de examinator gaarne een goed gesprek had met een jonge student. Zonder dat hem in detail interesseerde wat ik zo al had moeten leren. Een aardige man, die ik vervolgens in mijn studie zelden meer ben tegengekomen. Tot zaterdag dus. En nog wel op de dag dat president Sarkozy zijn Mirages naar Libïe stuurde.

Libië is een land dat met behulp van een liniaal en een landkaart is ontworpen. En door de Verenigde Naties na een aantal bizarre stemmingen tot één enkele staat werd samengevoegd. In plaats van twee of drie. In de negentiende eeuw waren er in Noord-Afrika nog drie provincies van het oude Turkse of Ottomaanse Rijk. Tripolitanië, het achterland van Tripoli, een grote stad al voor de opkomst van Rome; Cyrenaica, het achterland van Bengazi, een nomadenstaat; en Fezzan, een woestijn, twintig keer groter dan Nederland, met hier en daar rondtrekkende Toearegs.

Engeland en Frankrijk wilden deze kust plus zandbak niet koloniseren. Italië wilde dat in 1912 wel. Maar pas nadat Mussolini in Rome de macht greep, volgde een krachtige pacificatie. Tot de Tweede Wereldoorlog was Libië een gruwelijke kolonie van het Italiaanse Herrenvolk. Toen Libië rond 1950 zelfstandig werd, waren er zeventien (17!) academici. De Verenigde Naties stichtten een federale staat op zijn Belgisch. Na de vondst van de olie kwam Kadafi aan de macht met een eenheidstaat tot gevolg. Zoiets als het Joegoslavië van Tito. Maar dan de stamhoofdvariant.

 

Hans Philipsen

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)