Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Zijn kinderen voelen als mijn kinderen”

“Zijn kinderen voelen als mijn kinderen”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Anja van Bogaert (48)

Managing director ICIS (International Centre for Integrated assessment and Sustainable development)

Getrouwd met Jan-Joost Rethans, vijf kinderen; een samen (14), vier uit eerder huwelijk Jan-Joost

Woont in Maastricht

Ik dump mijn afval langs de snelweg.   O, daar heb ik zo’n hekel aan. Als ik hardloop of fiets zie ik vaak vuilniszakken liggen. Ik heb de neiging om ze open te maken en te zoeken naar adressen. Als ik iemand iets zie dumpen zeg ik er iets van.    Grote liefde? Mijn man. Hij is de love of my life, ook na twintig jaar. Een keer per jaar organiseren we een retraitedag in de sauna en spreken we ons jaar door. Zitten we nog goed?   De vakantiefoto’s zet ik altijd in albums. Je wilt niet weten hoeveel schoenendozen wij vol hebben. We zouden voor alle kinderen – vier zijn er al volwassen - op hun achttiende een album maken. Dat is nog niet gelukt.   Een leven lang werken aan de UM.  Dat kan als je je genoeg kunt ontwikkelen. Ik ben begonnen als uitzendkracht bij de facilitaire dienst, kwam vervolgens bij huisartsgeneeskunde en werd daar al snel coördinator binnen de huisartsopleiding. Ik kreeg kansen, en die moet je grijpen. Het afgelopen jaar heb ik mijn MBA gehaald aan de UM, naast mijn baan van officieel 32 uur. Privé waren het tropenjaren. Ik zat niet meer gezellig op de bank, maar in mijn werkruimte. Sociale contacten stonden op een laag pitje. Afgelopen herfst ben ik met mijn jongste zoon Ole naar Londen geweest. Een cadeautje van Jan-Joost, konden we weer wennen aan elkaar.    Ik verzamel diploma’s. [Grinnikt] Op de lagere school was ik het brave meisje. Ik las heel veel. Op de middelbare werd ik een rebelse puber, waardoor het geen vwo maar havo werd. Ik vond de middelbare school verschrikkelijk, raakte totaal niet geïnspireerd door de leraren. Ze draaide gewoon hun lesje af. Ik ging mijn eigen weg. Daarna ging ik naar het hbo, deed verschillende opleidingen/cursussen en haalde later een bachelor bedrijfskunde en nu de MBA. Ik zeg niet dat dit mijn laatste opleiding is.      Mijn laatste weesgegroetje …    Ik bid al heel lang niet meer. Als ik me ergens op moet voorbereiden ga ik liever hardlopen. Dan kan het teveel aan energie eruit. Ik probeer twee tot drie keer per week te sporten, maar ik laat me snel afleiden.    Ik ben een lijstjesmens. Nee. Ik kan heel makkelijk lijstjes of onderdelen even parkeren als andere zaken belangrijker zijn. Ik word wel kriegelig als mijn agenda zo strak gepland is dat ik hollend naar de volgende afspraak moet.   Mijn man mag nooit meer koken. Hij kookt nooit, dat is míjn hobby. Hij doet de rest van het huishouden, op de was en de tuin na. Tuinieren is voor mij ontspanning.   Belangrijkste les van opa? Hard werken. Mijn ene opa was beroepsmilitair, de ander runde een hotel. Hard werken is niet verkeerd, maar ik kan doordraven. Gelukkig weet ik als ik te veel doe. Ik zorg goed voor mezelf.   Meest eigenaardigste karaktereigenschap? Ik heb een hekel aan opruimen, maar ik geef mijn sleutels en telefoon altijd een vaste plaats. Ik ben ze nooit kwijt. Ik bewaar veel, misschien heb ik het later nog eens nodig. Opruimen duurt bij mij altijd lang, want ik ga dan alles weer bekijken of lezen.  Meest dominante karaktertrekken? Vol energie, dynamisch. Stijfkop. [Lacht]  Ik heb vaak gelijk of vind dat ik het heb. En ik ben onderzoekend, leergierig.    Goede voornemen voor 2013? Voor mezelf: genoeg sporten en weer deelnemen aan een paar hardloopwedstrijden zoals Maastrichts Mooiste. Voor ICIS: volle bak vooruit, alle neuzen dezelfde kant op, en zoveel mogelijk verbanden aangaan, binnen en buiten de UM.    Maastrichts of Nederlands? Nederlands. Maastrichts verstaat niemand. Ik denk en werk in het Nederlands, ik wil nooit in het dialect vergaderen, ik kan me dan niet goed verstaanbaar maken ook al ben ik van oorsprong Maastrichtse.   Je moet niet bij dezelfde instelling als je partner werken. Het kan, als je maar zo ver mogelijk bij elkaar vandaan zit. We hebben elkaar leren kennen bij huisartsgeneeskunde, maar dat was een grote groep, we zaten allebei op een andere afdeling. Nu zit Jan-Joost bij het skillslab en ik bij ICIS.   Onze caravan staat op stal. [Lacht] Ik zou er geen willen. We hebben er één keer eentje gehuurd, maar zijn na een paar dagen al vertrokken. Het regende, Jan-Joost had een hernia, het was afgrijselijk. Wij huren altijd huisjes. We gaan vaak op vakantie, soms wel vier tot vijf keer per jaar. Maar altijd low budgetIk word moe van … Als mensen zich niet respectvol gedragen. Iedereen is even belangrijk, welke functie je ook hebt. Ik houd van dienend leiderschap, inspirerende bazen die het beste uit hun mensen halen en zich niet beter voelen. Ik hoop dat ik een dienend leider ben. Ik probeer te luisteren, te verbinden, transparant te zijn. Ik druk nooit mensen weg, maar als me iets stoort dan ga ik het aan.  Ik schaam me voor … Ik heb slechte oren, soms moet ik ze tijdens een vergadering letterlijk spitsen. Zeker als het een grote club is vraag ik niet zo snel: kun je dat nog eens herhalen? En ik zou graag wat langer zijn dan 1.60 meter. Het is niet echt belangrijk, maar ik vind het onhandig tijdens borrels en zo. Je zit niet altijd op dezelfde hoogte. Vandaar dat ik altijd hakken draag.    Laatste roddel binnen ICIS? We hebben hier ook een roddelcircuit, waar niet? De promovendi hebben het samen heel gezellig, maar ik hoor de roddels meestal niet. De sfeer is heel vriendelijk, een familiecultuur. Vroeger, ten tijde van de vorige wetenschappelijk directeur, werd er vast meer geroddeld, de sfeer was heel anders, meer een machtscultuur.   Het ergste dat je ooit is overkomen? Mijn grote liefde heeft ook een keerzijde. De relatie met Jan-Joost heeft heel wat voeten in aarde gehad. Het heeft zijn vorige partner en de kinderen veel pijn gedaan. Ik denk dat iedereen er nu vrede mee heeft. Zijn vier kinderen voelen voor mij in ieder geval ook als mijn kinderen.

 

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)