Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“De warmte van jouw lege stoel”

Theater Landgraaf, Kerkberg 4, Landgraaf. Voor ons geen gebruikelijke bestemming. Toch ben ik er enkele malen geweest. In april vindt er om en om elk jaar De Avond óf De Dag van de Poëzie plaats. Dit jaar was de achtste Avond van de Poëzie aan de beurt. Het theater is een oude kerkzaal, mooi donker gehouden. Men zit er aan tafeltjes. De kaarsjes branden. Er is een open bar achterin. Een flink podium met goede voorzieningen. Geschikt voor vele podiumkunsten zolang de voorstelling streeft naar intimiteit. In Dagblad De Limburger stond vrijdag een interessante voorbespreking. De kop gaf feil-, maar niet foutloos aan wat we konden verwachten: Vervoering voor zij die de uithoeken van taal kennen. Het bleek ook een avond te worden voor ‘een gelouterd publiek’. Wie konden we daar verwachten? Dichters uiteraard, docenten Nederlands, serieuze liefhebbers, maar toch ook wel ‘expressieve types’ met wat langer haar. Wij behoren duidelijk tot de serieuze liefhebbers. Op de foto bovenaan ziet u toch geen langer haar. Ter plekke in de volle zaal zijn geen expressieve types aangetroffen. Wel waren er volgens de voorzitter wethouders. Instrumentele types met wat minder haar.

De avonden in Landgraaf hebben een vast stramien. Een dichter leest één van haar of zijn gedichten voor. Het publiek kan de tekst meelezen. Een collega-dichter ondervraagt de maker. Aan het slot leest de dichter een wat langere keuze uit zijn werk. Deze werkwijze herhaalt zich vier maal. Tussendoor zijn er muzikale intermezzo’s. Deze keer van een jonge slagwerkster die aanstekelijk een aantal beroemde solo’s nadrumde. Ik vind het een prachtformule. Een langzame kennismaking met het werk van dichters die door bekroningen of nominaties in het nieuws zijn. Geen poetry night waar de dichters meer performers dan letterkundigen zijn. Ik was het meest onder de indruk van twee vrouwelijke dichters. Eva Cox las uit haar Een twee drie ten dans. Een jury beoordeelde haar werk beter dan ik zou kunnen: haar woorden kunnen niet stilzitten. Kreek Daey Ouwens koos een gedicht uit De Achterkant. Aan het ontbijt eet zij niet. De zon schijnt op een lege stoel tegenover haar. Zij blijft zitten. “In de warmte van jouw lege stoel.”

 

Hans Philipsen

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)