Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Moonlighting

Deze column gaat niet over goede gesprekken bij maanlicht en een glas wijn in de tuin in de zomer van 2011 die begon op 24 september. Ook niet over Dr. Ereditato van onderzoeksinstituut CERN die vorige week meldde dat zijn neutrino’s sneller dan het (maan)licht waren gegaan, wat toch een beetje vreemd was. Dus vroeg hij of andere onderzoekers zijn experiment alsjeblieft willen herhalen, om te checken of het wel klopt. Dat zouden meer onderzoekers moeten doen.

In een tijd dat het woord ‘crisis’ om de andere zin in de krant staat, zoekt een mens naar tegenwicht. Of tegenlicht. Daarvoor heb ik een term: moonlighting. Een moonlighter bedenkt (goedkopere en betere) alternatieven, zoekt nieuwe bronnen van inspiratie, gaat de angst te lijf met moed. Ik geef enkele voorbeelden.

Een vriend van mij is documentairemaker en filmregisseur. Afgelopen voorjaar werkte ik mee aan een documentaire over een moord in zijn directe familie. Hij wil nu een speelfilm, ‘De bekentenis’, rond hetzelfde thema te maken. Het Filmfonds heeft weinig geld, dus bedacht mijn vriend een alternatief: de commanditaire vennootschap (CV). Hij vroeg mensen uit zijn netwerk om een bijdrage in de CV, zodat hij een scenarioschrijver aan het werk kon zetten. Binnen 10 dagen had hij het benodigde bedrag bij elkaar. Ik ben nu commanditaire vennoot, en als het filmproject lukt krijg ik mijn bescheiden inleg met 20% winst retour en een VIP-plaats bij de première. Er is natuurlijk ook een kans dat de film er toch niet komt, maar dan hebben een aantal creatieve mensen in ieder geval een tijd brood op de plank gehad.

Moonlighting kan ook op kleine schaal. Zo neem ik tegenwoordig een thermos met eigengemaakte cappuccino mee op mijn treinreizen. Minstens zo lekker als die van de stationskiosk en in elk geval goedkoper dan de nieuwe tarieven van Douwe Egberts in de mensa van UNS40. Kan iemand mij uitleggen waarom de koffie bij het gemiddelde commerciële tankstation langs de snelweg goedkoper is dan die in onze universiteitsmensa?

Collegevoorzitter Martin Paul opperde bij de opening van het academisch jaar dat de UM haar verankering in de regio moet versterken. Veel mensen denken dan vooral aan banden met het bedrijfsleven. Ik denk aan het inzetten van studenten bij lokale instanties, zoals de vrouwenopvang, reclassering, scholen, kinderopvang, etc. Dat worden dan de kraamkamers voor nieuwe, effectievere methoden in maatschappelijke sectoren die nu vooral als kostenpost worden gezien. Let the moon shine!

 

Corine de Ruiter, hoogleraar forensische psychologie

 

Corine de Ruiter

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)