Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Decanen bespreken kwestie Dompeling

Gisteren, 2 november, heeft het college van decanen zich gebogen over de kwestie Dompeling. Een uitkomst was voor sluiting van Observant nog niet bekend. Het is een van de centrale taken van dit college om de academische mores aan de universiteit te bewaken. Prof. Edward Dompeling zelf heeft vorige week een summiere schriftelijke verklaring gepubliceerd over zijn deelname aan een evangelisatiereis naar Birma in november 2010.

Bij die reis zouden blinde kinderen door gebedsgenezing weer ziende zijn geworden, een claim die bij nader onderzoek niet bleek te kloppen.

Dompelings verklaring is samen met die van UM-rector Mols en MUMC-voorzitter Peeters op 26 oktober gepubliceerd op de website van de UM. De hoogleraar/kinderlongarts schrijft dat hij niet “als praktiserend arts” in Birma is geweest en dus ook niet “in die hoedanigheid deel heeft genomen aan enige vorm van gebedsgenezing, dan wel zou hebben bevestigd dat er sprake is geweest van genezing door gebed”.

De formulering lijkt zorgvuldig gekozen, want alle bronnen (inclusief het door de christelijke zendingsorganisatie TRIN verspreide beeldmateriaal) wijzen erop dat Dompeling wel degelijk meedeed aan de gebeds‘genezing’ van de blinde kinderen. Dat hij dat niet als arts deed is nu de centrale stelling van zijn verdediging. De meeste kritiek in christelijke kringen, van blogs tot Andries Knevel van de EO, richt zich echter vooral op het feit dat niet hij maar de organisatie wèl zijn hoedanigheid als arts uitbuitte om de genezingsclaim kracht bij te zetten. Daarop, zo zeggen de critici en ook de artsenorganisatie KNMG, had hij moeten reageren. Dompeling tekent nu op dat de internetberichtgeving door de zendingsorganisatie over zijn aanwezigheid als arts in Birma “op mijn verzoek zoveel als mogelijk [is] verwijderd”. Feit blijft dat die berichten al sinds november 2010 circuleren en dat Dompeling al kort daarop is aangesproken op zijn betrokkenheid bij de beweerde wonderen, maar vervolgens bijna een jaar lang geen actie ondernam.

Opvallend is tevens de deels identieke tekst van de twee verklaringen, die van Dompeling en die van de UM/UMC-leiding, als het gaat om de beschrijving van doel en karakter van de Birma-reis. Aangenomen dat Dompeling logischerwijze de auteur is van de betreffende passage (“als privépersoon deelgenomen aan een - vanuit christelijke waarden ingegeven - humanitaire reis”) betekent dit dat Mols/Peeters de versie van Dompeling onverkort hebben overgenomen, naar het zich laat aanzien als enige bron. Zelfs TRIN bezigt andere termen: het centrale doel van de reis was niet “humanitair” maar “evangelisatie en opwekking”, met als hoogtepunt een vier dagen durend gospelfestival.

Dompeling is sinds juli 2010 bijzonder hoogleraar vroegdiagnostiek van kinderlongziekten aan de UM. Hij wordt door de faculteit HML gefinancierd via de Stichting Wetenschapsbeoefening Universiteit Maastricht. Bijzondere leerstoelen gelden voor vijf jaar en worden dan geëvalueerd.

 

 

 

Wammes Bos

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)