Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik vertel niet spontaan over gevoelige zaken”

“Ik vertel niet spontaan over gevoelige zaken”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes Fotografie

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Denis Ancion (49), geboren in Heerlen, adjunct-directeur marketing en communicatie, president elect van de Europese vereniging voor universitaire voorlichters Euprio, vanaf december 2011 bestuurslid Muziekgieterij

Woont in Maastricht

Gescheiden, vader van Maud (18) en Jules (14)

Ik rook dus ik ben. [Grinnikt] Ja, lekker. Ik rook graag, vind het lekker en gezellig en – dat is het stomme - ik heb er helemaal geen last van. Ik heb een goede conditie. Toen ik een tijd geleden was gestopt, kwam ik in twee maanden negen kilo aan. Ik at niets extra. In die tijd werd sporten pas lastig. Ik zie nu niet in waarom ik zou stoppen.   Het ergste dat me ooit is overkomen … Ik heb mijn vader veel te jong verloren. Ik was dertien, hij kreeg een hartaanval op het station in Heerlen. Ik had tijdens mijn puberteit graag een vader in huis gehad. Ik ben de jongste, een nakomertje, uit een gezin van zes. Iedereen was het huis uit, mijn moeder en ik hadden het goed samen, maar er was weinig weerstand. Ik had dat mee willen maken, ook al zeggen mijn broers en zussen dat pa niet altijd zo makkelijk was.    Als de bladeren vallen … Drink ik een glas bockbier. Ik heb geen last van winterdepressies, al ben ik wel een zomermens. Ik houd van hoge temperaturen.   Ik ben een goede vader. Absoluut. Ik ben in hoge mate bij de kinderen betrokken. Ik geniet van ze, geef ze een thuis. De ene week zijn ze bij mij, de andere week bij mijn ex. We hebben het samen goed geregeld, ik denk wij laten zien dat een scheiding niet altijd nadelig hoeft te zijn voor de kinderen. Wij geven ze het beste uit twee werelden. En dat snappen ze.    Keukenprins of afhaalchinees? Ik haal bijna nooit iets. Ik mag graag in de keuken klungelen. Vanavond maak ik een Indiase curry, gisteren was het kaasfondue.   Ik ben een moeilijk mens om mee samen te leven. Nee. Ik ben in veel dingen juist erg makkelijk. Al kunnen mensen daar wel eens moeite mee hebben, dat ik dingen laat lopen. En verder hoor ik wel eens dat het een tijdje duurt voor ik het achterste van mijn tong laat zien. Dat klopt wel. Ik vertel niet spontaan over gevoelige zaken. Het komt gewoon niet bij me op.    Laatste reis? Vorig weekend naar Göteborg, voor de eerste vergadering ter voorbereiding van de Euprio conferentie 2012. Ik ben president elect, werk me nu een jaar in, ben dan twee jaar president.   Wat is een goede voorlichter? Iemand die de organisatie kent, mensen met elkaar in contact brengt. Een soort verbindingsofficier. Je voorlichting moet verantwoord en zo eerlijk mogelijk zijn. Veel mensen denken dat wij ons studentenpromoteam inpeperen om prachtverhalen over de UM te vertellen. Maar dat doen we niet. We willen het echte verhaal. We willen studenten werven die hier passen.   Op mijn werk erger ik me aan …  De mensen die niet verder kijken dan hun afdeling lang is. Die vinden dat hun belang ophoudt aan het einde van het eigen tuinpaadje. Niet uit kwade wil, maar omdat ze er niet bij stilstaan dat er nog meer is.   Wat zou je over willen doen? Weinig. Het leven gaat zoals het gaat. Eén ding dan. Ik zou aan het einde van mijn studie geschiedenis twee jaar zijn gaan reizen. Ik ben wel eens jaloers op de student van vandaag.   Moeilijkste aan je functie?   Goede balans tussen het belang van de individuele medewerker en dat van de organisatie. Ik vind het ontzettend belangrijk dat mensen plezier hebben en dat er ruimte is om fouten te mogen maken. Een organisatie moet dat toestaan, daar wringt de schoen nog wel eens.   Merk auto. Opel Zafira. Zo’n kloteburgerbak met zeven stoelen. Ik kocht hem toen ik nog voetbalcoach was, er kunnen veel jongens in. Nu wil ik eigenlijk een Landrover, ik heb er de leeftijd voor, toch? Maar Maud is gaan studeren en op kamers, nou moet ik toch nog wat wachten. Maar ach, uiteindelijk interesseert het me niet zo veel.    Cijfer voor je liefdesleven? [Lacht hartelijk] Ernstig belabberd. Het is er niet op dit moment. Dus mochten dames een date willen …    Katja Schuurman of Eva Jinek? Allebei niks, zo gemaakt.   Pouilly Fumé of Cabernet Sauvignon? Interesseert me geen bal. Ik drink alleen maar slobberwijn. Ik proef het verschil niet.   Laatste keer ontroerd. De diploma-uitreiking van Maud. Het is je dochter, je bent trots en het is toch ook de afsluiting van een periode. Ik ben een softie, ik heb al tranen als ik iemand op het perron uitzwaai na een weekendje. Ik heb veel moeite met afscheid nemen. Misschien heeft het met dat grote gezin te maken, ik heb leven en lawaai nodig. Als iemand vertrekt wordt het stiller.    Pop of klassiek? Pop. We hebben in Maastricht een podium nodig voor goede muziek, zoals 013 in Tilburg of de Effenaar in Eindhoven. Wij hebben niks. De Muziekgieterij is geweldig, doet goede dingen maar is echt te klein.   Ik schaam me voor … Dat Nederland Gidsland tot een soort kneuterige uithoek is verworden. Dat we ons internationaal gezien kortzichtig en droevig gedragen. Achter de dijk, dat is de norm. Ik erger me ook kapot aan al die mensen die vinden dat ze recht hebben op ik weet niet wat. Aan al die radio- en tv-rubrieken waar de gewone Nederlander zijn mening spuit. Zonder nuances, zonder kennis van zaken, niet interessant. Waarom hebben we hier eigenlijk een parlementaire democratie? Dat is toch zodat we verstandige mensen kunnen kiezen die voor ons het woord kunnen doen?

 

Riki Janssen

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)