Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Een overdrijvinkje hier of daar

Beste Truusje,

Het houdt niet op, die wetenschappers die hun ambities zo torenhoog hebben opgeschroefd dat ze er vroeg of laat vanzelf over struikelen. Tilburg, Nijmegen, nu Rotterdam weer. Blijft het daarbij? Vast niet, want academische normen blijken rekbaar, dat merken wij op de Berg dagelijks. Ook van ons als academische ondersteuners wordt vaak een stukje creativiteit verwacht, een stukje ontspannen omgaan met de vaak al te saaie waarheid. Dan leuken we maar weer eens een statistiekje op, brengen een nota uit waarin we de zaken net iets rooskleuriger voorstellen dan ze zijn, sterker, we hebben hier een speciale afdeling, juist ja, Fijne Berichten, die tot de fine fleur van het genre mag worden gerekend. Want we hebben traditiegetrouw bestuurders die niet bepaald ongevoelig zijn voor een overdrijvinkje hier of daar. Een mooi voorbeeld van de afgelopen maanden: de Britse studenten die begin september massaal naar Maastricht kwamen. Een tsunami was het, springvloed+westenwind, alle nieuwsrubrieken berichtten erover, onze grote Germanicus verscheen tot op het Vlaamse journaal om daar unverfroren te beweren dat er een groei was van 800 procent! Geen 70 Britten, zoals het jaar daarvoor, nee, liefst 500 zaten hier in de bankjes! Alleen, iedereen wist dat het klinkklare onzin was, want aanmeldingen zijn nog geen inschrijvingen. Maar ja, de pers stond op de stoep te dringen en daar worden ze hier altijd erg zenuwachtig van. Die lui willen een getal horen en dan geef je dat, toch? Uiteindelijk meldde ons aller prachtblad vorige maand dat de invasie in werkelijkheid slechts 137 nieuwe Britten omvatte. Dan heb je het dus hooguit over een verdubbeling, niet over 800 procent groei, lijkt me zo. En bracht Fijne Berichten daarop meteen een persbericht uit met nu eindelijk de juiste cijfers? Haha, dat haal je de koekoek.

Daarom, Truus, ben ik voor een nieuwe academische moraal, of eigenlijk de oude maar dan echt, snap je?

Albert Bergbroeder

 

Beste Albert,

En òf ik je snap, alleen ben ik bang dat het allemaal niet gaat lukken met die ouwe/nieuwe moraal. Ik zal je dat graag vanuit therapeutisch oogpunt uit de doeken doen. Want dat is belangrijk hier, de therapeutische blik. Je weet als geen ander, Albert, dat deze uni vanaf het begin de Calimero onder de uni’s is geweest. Altijd in het verdomhoekje, eerst omdat ze alleen maar blotevoetendokters zou opleiden, daarna vanwege dat rare onderwijssysteem en vergeet ook niet de ligging, in het diepe zuiden, waar de mensen een soort koeterwaals spreken dat hooguit leuk is voor een middagje terras op het Vrijthof en dan hoppa, snel weer door naar het echte zuiden. Zo hebben ze dat hier met z’n allen gevoeld, opboksen tegen de wereld en vooral de Randstad. De omslag kwam toen ze reclame gingen maken, laatst was er een tentoonstellinkje over, met posters van Made in Maastricht en zo. Toen is het dus begonnen. Toen is de geest van de snelle reclamejongen, de geest van waspoeders en kattenvoer en publieke relaties over deze universiteit vaardig geworden. Het net iets harder roepen dan gerechtvaardigd -, jezelf net iets beter voordoen dan verstandig is, een beetje brallen, een beetje pochen en op het laatst er zelf nog in gaan geloven ook. En bij vervelende gebeurtenissen precies het omgekeerde: een diep stilzwijgen en hopen dat het overwaait. Ik zou het ontwikkelingspsychologisch willen duiden als vroeg-puberaal, en tja, dat is een fase waar je niet een twee drie weer uit bent. Ik krijg hier wel eens een student op mijn spreekuur die erin is blijven steken en dan werk ik op één ding: het zelfvertrouwen. Dat moet een opkontje krijgen als het ware, want als dat er eenmaal is ben je ook niet zo bang om de waarheid onder ogen te zien.

Zo zie ik het dus. Onder alle snoeverij zit een diepe onzekerheid, een groot wantrouwen naar de buitenwereld toe. Helemaal niet nodig natuurlijk, maar helaas diep ingesleten. Ik adviseer intensieve groepstherapie. Bij mij. Dan komt de academische moraal vanzelf.

Je Truusje Tintemans

 

Truusje Tintemans en Albert Bergbroeder

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)