Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Salonduurzaamheid

Niet zo lang geleden zat ik met enkele collega’s in de kroeg. We waren behoorlijk melig, zoals het hoort na een dag met van alles en nog wat. Totdat een van hen plotseling een serieus gezicht trok en ons vroeg: wat zijn de cruciale thema’s van deze tijd? Wat zijn de belangrijkste boeken van nu? En ja, dan zie je in je collega’s opeens weer de student die ze ooit waren. Allemaal uitslovers natuurlijk, anders zouden ze niet docent aan een universiteit zijn geworden. Verdomme, dacht ik, nu moet ik meedoen aan een wedstrijdje de slimste zijn, de best geïnformeerde, de origineelste, de meest belezen van allen. Dat op mij na de hele groep uit filosofen bestond, maakte het er al niet beter op. Want we weten immers allemaal dat filosofen een behoorlijk arrogant volkje zijn, als filosoof dan, als mens vallen ze vaak nogal mee. Ooit vertegenwoordigden ze aan de universiteiten de Centrale Interfaculteit die verantwoordelijk was voor het scherpen van het inzicht in de samenhang van de wetenschappen en dat inzicht zou dan vanzelf leiden tot een groter maatschappelijk verantwoordelijkheidsbesef. Of dit een succes is geworden, ik denk het eerlijk gezegd niet. Misschien was het idee ook wat al te ambitieus. Maar filosofen vinden diep in hun hart dat hun vak nog steeds de kern zou moeten vormen van welke opleiding dan ook. Hoe meer filosofen hoe beter.

Tja, wat is nou een cruciaal thema van deze tijd? Aan de boeken kwamen we niet eens meer toe. Ik deed een voorzichtige poging. De financiële crisis? Het populisme? Europa? Ik werd door een van hen uit mijn lijden verlost: duurzaamheid, Jan, duurzaamheid is het belangrijkste thema van deze tijd. Alsof ze het van tevoren hadden afgesproken. Daar zaten ze dan, met de zelfvoldaanheid van de bekeerde. Mijn collega’s, die minstens twee keer per jaar, maar liefst nog vaker, naar verre bestemmingen vliegen om congressen bij te wonen. Sommigen geven tenminste nog eerlijk toe dat het niet meer is dan wetenschapstoerisme (dat zijn de collega’s die ooit David Lodge hebben gelezen). Nee, geen wonder dat het met de Centrale Interfaculteit nooit wat is geworden. De wetenschapsfilosofie heeft de afgelopen decennia niets nieuws opgeleverd. En dat grotere maatschappelijke verantwoordelijkheidsbesef? Een week later deed ik mijn kamer op slot en stond een van de bekeerden achter mij. Heb je het licht uitgedaan, Jan? Denk daar nou eens aan! Dit was mijn moment. Pas nadat je niet met het vliegtuig maar per roeiboot naar een congres in Rio de Janeiro hebt gereisd, mag je me hier de les lezen, zei ik, alsof ik dit op mijn beurt van tevoren had bedacht. Die zat! Duurzaamheid? Salonduurzaamheid!

 

 

Jan de Roder

Jan de Roder is docent letteren en kunst

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)