Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Ziek

Weekend ziek. Messen achter m’n ogen, roest uit mijn neus, dampend van de koorts, mijn matras een zompig moeras en bloeddorstige tijgers in m’n dromen. Studenten geneeskunde gaan niet graag naar de huisarts, “ik weet zelf ook wel dat ik strontziek ben”, maar ik ben toch maar gegaan. Om het nou macrobiotisch aan te pakken, en mezelf drie weken in te smeren met een gemalen Zuid-Zambiaanse mierikswortel tot de koorts op natuurlijke wijze twee graden is gezakt, leek me ook zo wat. Dus ik heb gevraagd om een antibioticakuurtje (ik kan het toch niet laten zelf met de diagnose en behandeling te komen, tot het een keer mis gaat).

Televisiekijken was nog nooit zo lekker. Op de een of andere manier komt alles beter binnen door die roze koortsbril. En koorts maakt heerlijk melancholiek. Van de herhaling van GTST, zesenvijftig keer het weer, en iedere tien minuten het beursnieuws valt niet veel moois te maken. Maar de stokstaartjessoap op Animal Planet; ik kan er geen genoeg van krijgen. En 24 uur met…, alles gezien. Ken je dat? Wilfried de Jong, die kale van Holland Sport, ontvangt iedere week een gast. Sluit die met zichzelf vierentwintig uur op in een hok van vijf bij vijf, en peutert, plukt en trekt net zolang tot er een verhaal uitkomt waar de verteller de volgende dag altijd spijt van heeft. Bijna altijd een ongelooflijke bak ellende, en dat stelt me, zeker als ik ziek ben, ontzettend gerust. Mooi om te zien dat het er bij iedereen altijd uit blijkt te moeten. Die bak moet leeg, en Wilfried helpt een handje. Ik heb ook wel eens een beroerde dag. Zo een waar ik mezelf alleen met drie flessen wijn uit krijg. Maar ik ben volgens mij toch niet de enige. De cocaïneverslavingen, depressies, zelfmoordpogingen en mislukte relaties vliegen je om de oren. Mooie televisie. Maar waarom is dat zo fascinerend? Het besef ‘iedereen heeft wel wat’? Het Lourdes-gevoel ‘de rest is veel erger’? Of het idee dat je alleen bij iemand binnen kan kijken als-ie bereid is al zijn shit op tafel te leggen? Alsof dat de enige échte waarheid is. Van alles wat, denk ik. Maar na de ellende ook weer humor. Ik vind ’t een gave, wat die De Jong doet. De sfeer die hij creëert. Ik kan ’t niet, maar ik heb goed opgelet. De combinatie met m’n coschap psychiatrie is een sterke lijkt me. Ik ga een lange sofa kopen, een doos tissues, en nodig iedere avond een vriend uit. Kijken wat er gebeurt.

 

 

Gijs Hendriks

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)