Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Welcome liebe Leute, we gaan beginnen”

“Welcome liebe Leute, we gaan beginnen”

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

“Niet op de dansvloer staan.” Choreografe Jelena Kostić probeert ruimte te maken voor haar danser die zo meteen een solo uit Kostić’s voorstelling Elettra opvoert in een studentenkamer. Kostić is één van de zestien acts die optreden tijdens studentenkamerfestival Stukafest, afgelopen dinsdag. Alle acts treden drie keer op, dit is de eerste ronde. De bezoekers drukken zich zo dicht mogelijk tegen de muur. “Heeft iedereen een biertje? Dat is belangrijk”, vraagt Kostić. Als iedereen voorzien is begint de dans. Het is een intens optreden – de dans is gebaseerd op Kostić’s ervaringen tijdens de oorlog in voormalig Joegoslavië – wat nog benadrukt wordt door de kleine afstand tussen danser en publiek. Het blijft dan ook nog even stil als de muziek stopt en de dans is afgelopen.

 “Hier de hoek om en dan naar beneden.” Een bewoner van Huize Plutarchus aan de Wolfstraat wijst de verkleumde bezoekers de weg naar de sfeervol ingerichte kelder. Een bar, een wijnvat dat als tafel dient, lampjes aan het plafond en de muren en een aparte ruimte voor de achtkoppige Nederlandse folkband Quramitry (zie foto). “Is het nog steeds zo koud buiten?”, wil zanger Mark Courage weten. Hij ontmoet vooral glazige blikken. “O ja, het is hier heel internationaal. Welcome, liebe Leute, we gaan beginnen.” En de band trapt af met vrolijke liedjes, waarvan de strekking opvallen vaak “ik was dronken en toen…” is. Er wordt gedanst, er wordt meegeklapt en tot groot vermaak van de aanwezige Duitse studenten probeert Courage zijn praatjes tussendoor in hun taal te doen. Proberen ja, want “das slaat doch hielemaal nergens auf, was ich daar sage.” Desalniettemin zingt het publiek luidkeels mee als hij het nummer Koblenz inzet.
Op naar Geintje, de voorstelling van acteurs Nik van den Berg en Benjamin Moen die al klaar zitten in hun roze pakken. Ondanks de vrolijke setting – discolichtjes, dansmuziek, een (erg actieve) rookmachine – heeft de voorstelling een serieuze ondertoon; kunnen wij de wereld redden? Toch is er genoeg te lachen, vooral als Van den Berg zichzelf op een bank vol meisjes lanceert en daar voor dood blijft liggen. De acteurs spelen in op het ongemak van het publiek, wat nog even in de lucht blijft hangen als de voorstelling is afgelopen. Want een voorstelling afsluiten zonder backstage is soms best lastig.

 

Cleo Freriks

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)