Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Topcatering en kunst

Topcatering en kunst

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Zo somber als ik vorige week was, zo opgetogen ben ik nu. Nee lezer, ik lijd niet aan een bipolaire stoornis, althans, ik ben nog nooit als zodanig gediagnosticeerd, ook niet door mijn collega’s en dat zegt wat want hier op de Berg geldt het adagium van de absolute gelijkmatigheid, hier zul je niet gauw tranen van geluk en ook niet van ellende zien, hier doet iedereen gewoon zijn werk. De enig toegestane emotie is een zekere mate van opgejaagdheid als er weer eens iets ambtelijks geproduceerd moet worden voor het College van Bestuur, die het dan weer door moet sturen naar Den Haag, of naar NWO, zelfs naar de universiteitsraad. (Die laatste bijvoorbeeld wil elke keer weer overzichtjes, lijstjes, rapportages over van alles en nog wat en het College zegt dan altijd ja, bang voor een beetje ruzie met Herman, de breedgeschouderde raadsvoorzitter die uitblinkt in Russische vechtsporten. En wij als Bergvolk dat alles maar ophoesten.)

Ter zake. Waarom ben ik opgetogen? Vanwege de ontwikkelingen in de academische wereld waar het de kunst aan de muur betreft. Die is, zo heb ik begrepen, niet heilig meer. Die mag er worden afgehaald als er klachten zijn, of als er anderszins reden toe is. In de Nijmeegse Radbouduniversiteit hing een doek van de Utrechtse kunstenaar Elmer de Gruijl, waarop een besnorde naakte man te zien was wiens geslacht wordt vastgehouden door een geheel geklede vrouw met hoofddoek. De schoonmaakster van het gebouw meende zich in de afbeelding te herkennen en nam er aanstoot aan. Het schilderij werd daarop uit de tentoonstelling gelicht want tja, een universiteit is geen galerie en als iemand zich ergens aan stoort moet je dat heel serieus nemen.

Hulde! Eindelijk zijn we verlost van de terreur van kunstenmakers die denken dat ze overal mee weg komen. Zoals die Kneepkens in Rotterdam! Het Nijmeegse muisje kreeg in Rotterdam namelijk een staartje. Daar exposeerde dichter/kunstenaar en oud-docent criminologie Manuel Kneepkens in de Faculty Club op de 17e verdieping van het Woudesteincomplex veertien van zijn schilderijen. De exploitant, cateraar Hans van der Linde, was niet blij want, zoals de NRC meldt, “bezoekers kregen hun broodje niet meer weg”. Dus weg met die aanstootgevende handel! Zeven doeken! Nou ja, het werden er uiteindelijk twee, de aller-allerergste, op een was zelfs een piemeltje te zien, en Kneepkens natuurlijk in alle staten, die piept over censuur en overmatige preutsheid maar ik zeg: lang leve de cateraar! Die adverteert met de tekst 50 jaar topcatering van 10 tot 5000 personen. Culinair, smaak, creativiteit, duurzaam, kwaliteit en betrouwbaar. SAMEN werken / dromen / creëren, dus dan kun je de man toch niet van slechte smaak betichten, lijkt me. Niet na vijftig jaar topcatering.

En topcatering, daar weten we aan de UM ook alles van. Worden wij hier niet periodiek en met graagte om de oren geslagen met innovatieve cateringconcepten terwijl we al zo enorm boffen met topkoffie en andere verwennerij? Dus daarom heb ik een vraag aan onze eigen cateraar, meneer Albron. Die is niet voor niets alomtegenwoordig in de hele universiteit, zoiets schept verplichtingen, dan moet je je verantwoordelijkheid nemen. Dus als er bij ons aanstootgevende kunst hangt mag, nee moet meneer Albron ingrijpen. Opdat wij allen onze broodjes en koffie weg kunnen krijgen als wij dat willen. Dat ons de lust tot consumeren niet vergaat.

Nu hangen hier op de Berg, rond het trappenhuis, grote geschilderde portretten van onze Collegevoorzitters. De laatste die daaraan toegevoegd is betreft een wel heel fors exemplaar van onze vorige president, Ritzen. Groter dan alle andere portretten. Een enorm gelaat, roze. Hij hangt op het tweede verdiep, bij de lift.

Meneer Albron, zou u misschien ….?

 

Uw roddelkont, Albert Bergbroeder

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)