Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Sierra Madre kan ik niet meer horen”

“Sierra Madre kan ik niet meer horen”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes Fotografie

Dennis Ernes (1978, Vaals), controller SSC sinds 1 januari 2011, en prins Dennis II van Vaalser carnavalsvereniging Grensülle; woont in Vaals; vrijgezel

Waar lig je ’s nachts wakker van? Ik slaap redelijk vast, lig zelden wakker. Maar nu het bijna carnaval is… ja, dan wil ik nog wel eens nadenken over een toespraak. En er zijn genoeg gelegenheden waarop ik moet speechen. Vaak bedenk ik zelf iets grappigs, nuttigs of zinnigs, maar als ik er echt niet uitkom, vraag ik het aan de president van onze vereniging. In het begin was het spannend, maar het went.     Geloof je? Op momenten. Ik ben katholiek opgevoed, ga elk jaar naar de nachtmis met kerst, maar voor de rest is het steeds minder geworden.     Grootste angst dezer dagen: Dat ik iets breek. Ik probeer zo voorzichtig mogelijk te doen en elk risico te vermijden. Een groep vrienden vroeg me vorige week om een potje te zaalvoetballen. Dat heb ik aan me voorbij laten gaan.    Mooiste cd: De Höhner uit Keulen, een carnavalsband. Ik zet ‘m niet alleen met carnaval op, nee, eigenlijk het hele jaar door. Je wordt er vrolijk van.     Een controller is niet sexy [Twee starende ogen] O, je bedoelt het beroep. Nee, dat is allesbehalve sexy. Dat verkoopt niet… Veel mensen weten ook niet wat een controller doet. Dan zeg ik: iets administratiefs.   Ik was een lastige puber: Helemaal niet. Ik heb het idee dat ik veel te braaf was. Mijn broer, dik zeven jaar ouder, was hetzelfde, ook niet lastig.    Welk carnavalsliedje kun je niet meer horen? Een Duits liedje, ik weet de titel niet meer, maar toen ik vier jaar geleden voetbalprins was, heb ik het zó vaak gehoord dat ik er nu een schijthekel aan heb. Als het wordt gedraaid, sein ik naar de DJ: kappen! In Vaals draaien we veel Duitstalige, Keulse carnavalsmuziek, heel anders dan in de rest van Limburg. Dat heeft toch met ons dialect te maken. [Na het interview stuurt hij een e-mail met een andere suggestie.] Sierra Madre was het lijflied van de vorige prins. Hoewel het een mooi liedje is, heb ik het nu te vaak gehoord.     Wat zoek je in een vrouw? Tja, humor uiteraard, en dat je alles kunt delen, goede gesprekken kunt voeren en dat er een bepaalde band is; dat je elkaar aankijkt en weet wat de ander bedoelt. Zo’n vrouw ben ik tegengekomen, maar het heeft geen stand gehouden. Ze is wel nog steeds mijn beste vriendin.    Hangt het pekske al klaar? Al sinds november. Sinds januari draag ik mijn prinsenpak op officiële gelegenheden. Vorige week is het gerepareerd; er zit een scheur aan de achterkant. Waarschijnlijk was de stof iets te dun. Ik heb zelf voor mijn pak gezorgd, maar als je wilt, kun je het ook de vereniging laten regelen. Of dit een droom is die uitkomt? Ik droomde er niet van als kind; tot mijn achttiende ging ik altijd op wintersport. Mijn vader hield niet van carnaval. Nu heb ik al een aantal jaren de smaak te pakken; ik ben secretaris van de Grensülle, de officiële vereniging, en voorzitter van een vereniging die we hebben opgericht met een aantal vrienden, de Plintepuutsjere.     Waar schaam je je voor? Mijn kuiten. Volgens sommigen te flink, ze komen nogal prominent uit in mijn maillot.    Merk auto: Renault. Het liefst had ik een Aston Martin.    Mijn collega’s verklaren me voor gek: Sommigen, haha, vooral toen ze me in mijn prinsenpak en in maillot op de foto zagen.     Als ik te veel gedronken heb, word ik… Losser en vrolijk. Ik kan aardig tegen alcohol, het liefst bier of Jägermeister, dus het gebeurt niet vaak dat ik te veel drink. Als prins heb je een voorbeeldrol; het is niet de bedoeling dat je laveloos rondwaggelt.    Beste vak op de middelbare school: Gym, ik was een fanatiek sporter. Of mag je gym geen vak noemen? Dan kies ik Duits, daar hoefde ik niets voor te doen. Die taal is zo eigen.     Vakantie geboekt naar: Niet geboekt, maar geannuleerd. In juli vorig jaar had ik de wintersportvakantie geboekt en een week later werd ik gevraagd om prins te worden. Ik vier elk jaar carnaval en ga ook nog steeds skiën, het liefst in Oostenrijk, gezellig en gemoedelijk. Dit jaar zit er geen vakantie in. Prins-zijn is een dure aangelegenheid en in mijn geval zit het meeste geld in het pak en het galadiner. Tijdens dit etentje mag de prins al z’n vrienden uitnodigen... op kosten van de prins.   Als ik in de spiegel kijk… Ligt eraan op welk tijdstip. ’s Nachts? Dan denk ik: ‘Het gaat nog net’.      Grootste verdriet? Dat mijn vader dit niet kan meemaken. Hij is zes jaar geleden overleden.     Hobby’s: Carnaval, voetbal, skiën, piano spelen en wielrennen.     Mijn laatste ruzie ging over… Poeh, een lastige vraag… Over hoe laat we naar huis gingen, een discussie met de ceremoniemeester. Het is al een tijdje geleden. Laat ik het zo zeggen: we moesten nog aan elkaar wennen.     Welk huisdier komt er niet in? Een kat. Als ik dan toch een huisdier neem, dan eentje die niet zo afstandelijk is. Ik heb geen dieren, niet handig als je alleen woont en fulltime werkt.     Wie is carnavalsprins van Maastricht? Geen flauw idee. Han, zeg je? Ja, dat zegt me wel iets.       

 

Wendy Degens

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)