Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Shakespeare

Shakespeare

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Ik ging vorige week naar een toneelvoorstelling van een vriendinnetje. Ze zit bij een studententoneelvereniging, wat ook een goed woord voor galgje is. Voordat de redactie van Observant weer boze brieven krijgt van mensen zonder relativeringsvermogen, laat ik meteen duidelijk zijn: het was niet in Maastricht. Het was een moderne interpretatie van King Lear van Shakespeare. O, en het was in het Engels. De studenten waren dat duidelijk niet, maar dat mocht de pret niet drukken, en ik ging er heen met een open vizier. Ik mag mijn horizon graag wat verbreden.

Het decor was zeer minimalistisch, het toneel was leeg op twee grote kartonnen dozen, formaat wasmachine, na. Achter op het toneel zat een meisje met dunne polsjes op een djembé het publiek warm te trommelen. Terwijl het getrommel aanzwol kwamen de dozen in beweging. Langzaam verschenen er ledematen waarbij een voice-over de teksten van Shakespeare voorlas. Na vijf lange minuten kropen twee jongens in onderbroek uit de dozen. “Aldo de lest, not de liest! schreeuwde de een, waarop de andere “Kom not betwien de drekon ent his wref!” terugschreeuwde. Vervolgens kwam er een stapel kranten tevoorschijn en een emmer behangplanksel en begonnen ze elkaar met de natte kranten te beplakken. Bij het trommelmeisje glommen zweetdruppels op haar neus, ze deed heel erg haar best.

Twee uur lang vol behangplaksel en mensen in ondergoed. Mijn beeld van Shakespeare voorgoed verpest.

Aan de bar wachtte ik op mijn vriendin, ik had zelfs bloemen meegenomen om haar te feliciteren met deze sublieme prestatie. Maar waarom was ze zelf niet te zien geweest? Het antwoord kwam snel.

“Geweldig he?” schreeuwde ze buiten zinnen terwijl ze mijn boeket aannam. “Zag je dat decor? Dat heb ik gemaakt!”

Ik mompelde wat felicitaties knikte ongemakkelijk.

“Het was zo krachtig!” ging ze verder. “We hebben echt de essentie van Shakespeare weten te pakken, vind je niet?”

Ze vroeg door. Ik probeerde intussen het beeld van de onderbroeken en het behangplaksel van mijn netvlies te krijgen, zonder succes. Om mijn vriendschap niet op het spel te zetten koos ik de diplomatieke weg..

“Tja” zei ik. “Alles is drama.”

 

AMoraal

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)