Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Karate heeft me meer rust gegeven”

“Karate heeft me meer rust gegeven”

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Thijs Compeer (27) uit Vlissingen, promovendus bij farmacologie sinds 2009 en Nederlands kampioen karate op het onderdeel 1-op-1-gevecht (kumite), woont in Maastricht, vriendin: Elly

Wat is je grote droom? Om iets te doen voor de maatschappij. Liefst op het onderzoeksvlak. Ik doe nu onderzoek naar waarom bepaalde theoretische bloeddrukverlagers niet altijd goed werken. Hoe komt dat? Wat zou er beter kunnen? In mijn privé-leven probeer ik op een kleine manier iets bij te dragen. Door attent te zijn voor mijn omgeving bijvoorbeeld.   Van thuis uit heb ik meegekregen… dat ik kansen moet pakken om te bereiken wat ik wil. Me niet laten tegenhouden door omstandigheden of andere mensen. En om goed voor mezelf te zorgen; goed eten, veel bewegen. Ik heb altijd gesport. Voordat ik aan karate begon heb ik hockey, floorball en basketbal gespeeld.   Favoriete vakantieland? Thailand, daar ben ik 1,5 jaar geleden een maand geweest. Ik hou van de eenvoudige manier waarop mensen daar tegen het leven aankijken. Je komt enorm tot rust. Japan staat, onder andere door het karate, nog op mijn lijstje. Hopelijk heb ik in 2013 de mogelijkheid om naar een congres in Japan te gaan, daar wil ik dan nog wel wat tijd aan vastknopen.   Karatekid is mijn favoriete film. Nee, dat is niet mijn inspiratiebron geweest. Ik ben pas met karate begonnen toen ik aio werd. Vrienden dachten dat het wel wat voor mij was. Mijn grote voordeel is mijn postuur; ik heb lange armen, dus ik kan iemand goed van me afhouden. Wij hebben bij mijn club, studentensportvereniging Kinran, een heel goede trainer; een vijfde danner (de hoogste graad is de tiende dan, red.), hij leert je je kracht uit te buiten.   Ik heb een goede band met mijn broers. Absoluut. Ik ben de middelste, ik heb een twee jaar oudere broer en een drie jaar jongere. Onze band is vooral gegroeid nadat de jongste zestien is geworden. We gaan graag samen op vakantie. Naar een plek waar het mooi weer is en dan samen stappen. Ik zie ze minder vaak dan ik zou willen. Ze wonen in Zeeland waar ik ook vandaan kom, dat is een treinreis van 3.15 uur. Maar als we bij elkaar zijn is het meteen weer alsof we elkaar gisteren nog hebben gesproken.   Laatste blessure? Poeh, dat is lang geleden. Een gekneusde teen of vinger of zoiets.   Lievelingsgerecht? Thaise kip cashew, dat heb ik in Thailand tijdens een kookcursus leren maken. Ik kook graag, vind het leuk om er dingetjes over te leren. Zo weet ik nu dat je moet wokken met zonnebloemolie. Dat neemt de smaak van de ingrediënten op, dus als je er knoflook en ui in bakt heb je heel lekkere olie. Olijfolie gaat juist in de ingrediënten zitten.   Grote liefde? Elly. Ik kan me niet voorstellen dat er iemand anders is met wie ik zoveel plezier kan beleven aan kleine dingen. Een blik kan al genoeg zijn. Ik denk niet dat ik op dat vlak ooit nog behoefte aan iemand anders zal hebben.’s Ochtends ben ik niet te genieten. Ja, dat klopt wel. Ik ga op mijn werk altijd eerst een bakje koffie halen. Gelukkig is mijn vriendin juist heel opgewekt, dat slaat dan over op mij.   Ik wil altijd winnen. Ja, bijna zo erg dat het een slechte eigenschap wordt. Bij een spelletje met vrienden willen de gemoederen wel eens hoog oplopen. Ik ga ook sjoemelen; het doel heiligt de middelen. Als ik dan win ga ik het er inwrijven. Dat moeten ze andersom niet proberen. Ik zie mijn oma… als ik mijn familie in Zeeland opzoek. Ik heb nog één oma. Het is altijd gezellig, bij je oma wordt je toch altijd een beetje verwend.   Op zaterdagavond ga ik… meestal met vrienden cocktails drinken. We gaan bijvoorbeeld naar een Marokkaanse bar waar je ook waterpijp kunt roken. We gaan altijd iets doen, zitten zelden met z’n tweeën op de bank.   Bij mijn collega’s sta ik bekend als… sympathiek en enthousiasmerend. Er heerst een goede sfeer op onze afdeling, daar draag ik aan bij. Iedereen gaat leuk met elkaar om, maakt grapjes. Onze baas is Duits; naar het EK voetbal wordt echt toegeleefd (Nederland en Duitsland zitten in dezelfde poule, red.)   Droomauto? Een Aston Martin DB7, zo’n ding als James Bond heeft. Mijn medicijnkastje is altijd vol. Totaal niet, er liggen wat strepsils, paracetamol en tijgerbalsem. Laatste ruzie? Dat zal met mijn vriendin zijn geweest. Ik ben wat laks met opruimen, dus het zal wel daarover zijn gegaan. Zoiets is snel opgelost.   Confucius of Lao Tsé? Confucius, omdat ik die andere niet ken. Het karate heeft me meer rust gegeven. Je leert je te beheersen, een bepaalde mind-set, die je meeneemt. Ik maak me niet meer zo snel druk over iets. Tijdens de training trainen alle niveaus samen. Dan zie je dat iemand met meer ervaring ook nog dingen moet leren.   Wandeling of museumbezoek? Wandeling, dan kun je naar buiten en zelf bepalen waar je heen gaat. Hoewel het van het museum afhangt. Het natuurhistorisch museum vind ik leuk, maar moderne kunst trekt me totaal niet.   In een donker steegje ben ik nooit bang. Dat klopt, ik ben me nu meer bewust van mijn eigen kunnen. Mocht er iets gebeuren dan weet ik wat ik moet doen. Het helpt al dat je zelfvertrouwen uitstraalt.   Ik kan alleen nog maar over mijn PhD praten. Nee, maar ik vind het wel heel leuk. Als ik eenmaal begin te praten ga ik snel te veel uitweiden. Maar aan de andere kant is het gewoon werk en kan ik het goed achter me laten als ik naar huis ga.  

 

Cleo Freriks

Compeer was niet het enige Kinran-lid die succesvol was op het NK. SBE-student Christoph Johanning werd kampioen op het onderdeel schijngevecht (kata).

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)