Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Kerk

Onze Vader Die in de Hemel zijt.

Ik had geen idee wat voor mis, maar hij begon twee minuten nadat ik de Nieuwe Kerk in Amsterdam binnenliep. Ik ga wel vaker een kerk binnen, meestal met een camera om m’n nek, maar het was zeker vijftien jaar geleden dat ik een mis had bijgewoond. Vroeger met de familie de kerstmis, wachtend op het lichaam van Christus. Die hostie vond ik wel wat, maar verder verveelde ik me stierlijk.

Ik moet zeggen dat ik nu toch voor het eerst behoorlijk onder de indruk was. Verwarrend, dus. De kerk stroomde vol, met blanken, zwarten, chinezen, junks, bouwvakkers, gelovigen, toeristen, studenten, hippies; verzin het en het zat er. Mooi beeld, lekker saamhorig. Vredig ook, en merkwaardig rustgevend. Voor het eerst begreep ik ze, de gelovigen. Je bent niet alleen, God is er voor ons allen, we zijn één grote familie, en als iets je echt te veel wordt zal God je bijstaan. God is nooit in gesprek, nooit op vakantie, nooit humeurig, God veroordeelt niet en hij begrijpt je, altijd. Waar maak je je nog druk om met Hem aan je zijde? Nou zou ik na deze openbaring kunnen zeggen dat de Heer die bewuste dag ook in míj gekomen is, maar dat gaat net te ver. Ik zou zeggen dat mijn psyche even vatbaar was voor de invloeden van die bedwelmende wierrooklucht, heftige orgelmuziek, het imposante gebouw en die gonzende, nevelige gebeden, want zo werkt het natuurlijk. Maar hoe dan ook, het werkt.

Ik stond even op het punt me volledig aan het gebeuren over te geven , “ik kan het proberen”,  maar daar moet je niet te veel bij nadenken. De gedachten aan de paus en z’n condooms, abortus en seksschandalen maken het geheel er niet geloofwaardiger op zogezegd. En waarom mag ik niet zondigen als God van iedereen houdt? Waarom ben ik zijn dienaar, en hij niet de mijne? Geloven kan op je eigen manier, maar waar is dan de kracht van het collectief? Waar geloof ik dan in? Dé God bestaat niet, God ben je zelf. Maar hulp wil ik juist van een ander. Wat denkt die pastoor zelf eigenlijk van ons, en van God? Waarom dreigt-ie steeds met de hel? Wat doet-ie met die halve flessen wijn na afloop? Wat maakt een gelovige afvallig? Ik wilde wel, maar ik kon niet. Toch jammer. Er hangt ondanks alles iets dreigends in de lucht van zo’n kerk. Maar mocht het toch ooit nodig zijn, ik weet nu de weg. Halleluja.

 

 

 

Gijs Hendriks

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)