Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Een monument voor Theo van Boven

Een monument voor Theo van Boven

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

MAASTRICHT. “Een monument”, zegt een van de bezoekers van de documentaire over Theo van Boven na afloop. Of hij het over de man of over de film heeft, is niet helemaal duidelijk maar het doet er ook niet toe: het is allebei waar. Afgelopen dinsdagavond was er in de aula aan de Minderbroedersberg een soort voorpremière – de film gaat nog rouleren en wordt volgend voorjaar bij de regionale zender L1 vertoond -  van The Subversives: Theo van Boven at the UN, gemaakt door regisseur Miles Roston. Centraal staan de jaren dat Theo van Boven (die in 1982 aan de gloednieuwe rechtenfaculteit in Maastricht tot hoogleraar zou worden benoemd) directeur van het mensenrechtenbureau van de Verenigde Naties was, in Genève. Hij zou die functie vijf jaar vervullen, van 1977 tot ’82, tot hij werd weggestuurd door machinaties van vooral de Verenigde Staten met de hartelijke instemming van precies die Zuid-Amerikaanse dictaturen die hij zo hard had aangepakt. Van Boven introduceerde een nieuwe aanpak in de stoffige VN-burelen: we noemen man en paard als het gaat om schendingen van de mensenrechten, we doen dat publiekelijk, en we stellen onze kantoren (en zelfs onze privéwoning) open voor de slachtoffers. Want tot die tijd konden die nergens bij de VN terecht. En dus kwamen ze bij hem langs, de Chilenen onder de knoet van Pinochet, de Argentijnen onder de junta, en vele anderen. Wat de film van Roston bijzonder maakt is dat hij eigenlijk nauwelijks over Van Boven gaat maar des temeer over de mensen voor wie hij zo veel heeft betekend. Er komen slachtoffers van marteling aan het woord, en nabestaanden die geliefden hebben verloren als gevolg van de vele ‘vermissingen’, de (groot-) moeders van de Plaza de Mayo. Allemaal zijn ze Van Boven diep dankbaar voor zijn activistische rol in die jaren. Maar ook andere spelers uit die periode zijn geinterviewd: een oud-minister onder Salvador Allende, de linkse Chileense president wiens paleis in 1973 werd gebombardeerd door zijn eigen leger; Van Bovens tweede man in Genève Tom McCarthy; zelfs een Amerikaanse oud-ambassadeur die nog steeds vindt dat de mensenrechtensituatie in het Oostblok meer aandacht verdiende dan die onder de Zuid-Amerikaanse dictaturen.

Kortom: een aanrader.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)