Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Nederland staat al jaren met de rug naar Duitsland”

“Nederland staat al jaren met de rug naar Duitsland”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

MAASTRICHT. Vijfduizend Duitse studenten in Maastricht tegenover driehonderd Nederlandse studenten in Aken. Waar komt dit verschil vandaan? Dat was het thema van een discussiebijeenkomst die afgelopen maandag in de Feestzaal van de rechtenfaculteit werd gehouden.

“Ik ben opgegroeid in Roermond. Wij keken thuis veel naar de Duitse televisie. Nederlanders komen nu veel minder spelenderwijs met het Duits in aanraking. Daarmee doen we onszelf tekort”, begint Karin Straus (Nederlands), woordvoerder onderwijs voor de VVD in de Tweede Kamer. Samen met de Duitse psychologiedecaan Bernadette Jansma vormt zij het panel dat met elkaar en de zaal in discussie zal gaan. De avond werd georganiseerd door de Deutsch-Niederländische Gesellschaft zu Aachen (DNG) en het Institute for Transnational and Euregional Cross Border Cooperation and Mobility (ITEM).

Volgens Straus staat Nederland al jaren met de rug naar Duitsland. “Alles is gericht op de Randstad of een ver weg buitenland. Dat hier om de hoek een goede technische hogeschool zit, weten veel studenten niet.” Duits is niet cool, merkte Frank Cörvers, Maastrichts hoogleraar transitie op de arbeidsmarkt, tijdens zijn welkomstwoord al op. “Mijn kinderen hebben niks met de taal.”

Het gevolg is dat de Duitse kennis van Nederlanders achteruit gaat. “Met eindexamen-Duits red je het niet op een Duitse universiteit”, zegt Straus. Iets wat de Duitse universiteiten zelf ook vinden. Een Duitse bezoeker vertelt dat de eisen steeds hoger worden, sommige instellingen vragen near native-niveau. “Dat maakt het voor Nederlanders bijna onmogelijk om aangenomen te worden.”

Onnodig, vindt Bernadette Jansma. “Toen ik naar Nederland kwam om bij het Max Planck instituut in Nijmegen te werken was mijn Engels niet zo goed. Maar ik werd gevraagd om mijn kennis en expertise. De taal leer je vanzelf wel. Dat zie ik ook in de onderwijsgroepen hier in Maastricht, studenten leren van elkaar. Wij letten bij de aanmelding op andere dingen dan alleen cijfers. Motivatie is belangrijk. Als je het lef hebt om over de grens te kijken, dan heb je waarschijnlijk ook het lef om een struikelblok te tackelen.”

Jansma wijst op andere verschillen tussen Maastricht en Duitsland. “Vraag je ook af: ‘Waarom blijven Duitsers niet daar’ in plaats van ‘waarom gaan de Nederlanders niet weg’. Het onderwijs hier is kleinschalig, de universiteit internationaal, de faciliteiten zijn goed en de service is veel vriendelijker. Als je een vraag hebt, word je geholpen. Op mijn oude universiteit was er een keer per maand een moment waarop je het diploma op kon halen bij het secretariaat. Het regende en ik had geen tas bij me. Toen ik vroeg om folie kreeg ik als reactie ‘moet dat ook nog’.”

Een ander punt is de diploma-erkenning, die vaak moeizaam verloopt. “Als we toch met één land daar afspraken over moeten kunnen maken, is het Duitsland”, zegt Straus. “Dat zijn onze buren.” Ze pleit ervoor dat vooral de mbo-opleidingen in het grensgebied samen om de tafel gaan zitten om tot een gezamenlijk curriculum te komen. “In Nederland hebben scholen veel vrijheid om het onderwijs zelf in te vullen, maar er wordt te weinig gebruik van gemaakt.” Ze wijst op kleinschalige projecten waarin er wel al wordt samengewerkt. Volgens Jansma is dat de beste manier. “Je moet gewoon beginnen en dan kun je aan de hand van best practices laten zien dat het kan.”

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)