Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Kwalocratie

Kwalocratie

De faculteit Geschiedenis van de Leidse universiteit heeft, leer ik uit de krant, een probleem. De accreditatiecommissie vond de kwaliteit niet hoog genoeg, en deelde een gele kaart uit. Ja, en toen was Leiden in last, want als je accreditatie ingetrokken wordt verlies je de overheidsfinanciering en kun je de tent wel sluiten. En dus grepen geschrokken facultaire bestuurders hard in. De kwaliteit moest natuurlijk omhoog, maar hoe doe je dat?

Leiden deed het kennelijk met de reflex die bange mensen kenmerkt. Wie vertrouwen heeft kan ook anderen vertrouwen schenken, maar wie vreest voor zijn eigen hachje wil ze beter controleren. En dan komen er meer regels, nieuwe procedures, uitgebreidere formulieren, toegespitste beoordelingscriteria, kortom, dan schep je meer bureaucratie. Want, weten we door het werk van Franse socioloog Michel Crozier, dat doen angstige bureaucraten uit zelfbescherming. En natuurlijk laat je de staf tekenen voor ontvangst van nieuwe instructies - of was dat niet in Leiden maar ergens anders? Dat is me even ontschoten. In elk geval, in Leiden werden scripties al door twee docenten beoordeeld, maar geven die een zesje, dan komt er nu nog een derde bovenop.

De NRC rekende voor dat in dat geval het lezen en beoordelen van een scriptie, het  invullen van de formulieren en het overleg met collega’s per scriptie een uur of vijftien in beslag neemt. Wetenschappers worden van het werk gehouden om andere wetenschappers van het werk te houden, zo formuleerde een staflid het.

De hamvraag is natuurlijk of de beoordeelde scripties daar beter van gaan worden. Er zullen vast minder genadezesjes vallen en dus meer onvoldoendes uitgedeeld worden, en daar zal het studierendement van dalen, maar zal de kwaliteit van het geleverde werk ook omhoog gaan? Dat lijkt me niet - wie betere scripties wil moet die extra uren in de begeleiding van zwakke broeders stoppen, dunkt me. In een uur of tien kan een beetje begeleider een hoop doen, hoor. Maar kennelijk is Leiden uit existentiële angst de weg ingeslagen naar meer bureaucratische controle op de beoordeling. Die weg leidt wel naar meer verkeerd bestede tijd, maar niet naar hogere kwaliteit.

Komt u dat een beetje bekend voor, lezer? Dat zou zo maar kunnen. Dit gaat immers niet alleen over de universiteit van Leiden, dit gaat over het lijden van de universiteit. Dat is na het rendementsfetisjisme een nieuwe fase ingegaan: welkom in het tijdperk van de kwalocratie.

Nico Baakman, docent European Studies

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: