Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Wie één UM’er redt …

Wie één UM’er redt …

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Eindelijk, een onderhoud met de hoogste der hogen! Over mijn titulatuur. Dus ik zeg: “Beste Germie, ik wil een titel die de mensen overal in onze prachtinstelling doet beseffen dat ik er toe doe! Ik wil een titel die samen te vatten is in een kekke afkorting! Ik wil een…”

Maar ik word bruusk onderbroken. “Iek wiel, Iek wiel! Loister, Albert, jai moet blai zain dat je voor oens op pad mag. Dan moet je nicht soviel vorderingen stellen nah!”

Aiaiai, die is deze morgen natuurlijk te haastig en met het verkeerde been uit bed gestapt, het was al te zien aan de slip van het overhemd die niet in maar buiten de broek hing, dus ik denk: effe dimmen Albert, meneer is een oosterbuur, als je wat van hem wilt op een dag als deze moet je dat geduldig en met behulp van de juiste beleefdheidsvormen insteken. Goed, ik bespaar u de verdere loop van ons tête à tête, uiteindelijk werd het nog erg genoeglijk en hebben we zelfs gelachen, ik besmuikt, Germanicus bulderend uit volle borst. Vooral, ik durf het bijna niet te zeggen, als hij vol op het Teutoonse orgel ging. Wat ik vond van de titel Oberpapier-hin-und-herschieber? Of van Geheimrat-für-Obst-und-Gemüse? Dat wordt dan OPHH of GOG! Hij schaterde het uit, maar ik begon na enige tijd het unheimische gevoel te krijgen dat ik een beetje in de maling werd genomen. Mijn Duits is niet mijn fort, zal ik maar zeggen, dus ik steek mijn vinger op en vraag: “Alle gekheid op een stokje, ik wil toch liever iets serieuzers. Iets wat ik op een visitekaartje kan presenteren waarna mensen mij onbeperkt toegang geven tot hun geheime notulen en hun bureauladen. Tot hun diepste roerselen en bedgeheimen. Tot hun twijfels en verdriet. Snappez-vous? Want alleen dan kan ik ze werkelijk helpen. En de universiteit. Want wie één UM’er redt, redt ze allemaal, dat is een oud Maastrichts spreekwoord. Eigenlijk gaat het om een soort passe-partout. Kun je mij bijvoorbeeld niet ook vicerector maken? Dat er eentje voor onderwijs is en eentje voor alle andere problemen?”

Germanicus werd eerst blauw, toen rood, ik stond al op de gang om de Berg-BHV’ers te alarmeren, maar toen ik terug in de kamer kwam rolde hij over de vloer, hikkend van het lachen. “Vizerector! Noch einer! Ach, waroem niet? Straks besjturen wai die Zelt hier mit oens tienen, iedereen parttime weil es geen Sacke te doen geeft! Haha, Albert, je macht me noch tod met je witzen!”

Op dat moment wordt er op de deur geklopt. De rector vraagt belet. Of hij iets aan de problemen bij de rechtenfaculteit moet doen. Het schijnt dat de juristen pijn in hun vingers hebben, moeie ogen, een tintelende nek, en dat ze niet genoeg rekken en strekken. Het is onderzocht, er ligt een rapport van 31 pagina’s dus het is waar. Germanicus is verbaasd: “De joeristen die iek ken wissen zeer goed hoe ze moeten recken und strecken, main bester Luc! Dat is hun lebensdoel! Maar daar moet jai je dure zeit niet hereinstecken Luc, we schicken Albert, die wascht das schweinchen voor oens!”

Ik zeg: “En mijn titel, Germie?” “Später Albert, geef eerst de joeristen maar een lesje gymnastiek, laat ze karotten zweten!”

Albert Bergbroeder

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: