Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Lekker in de buitenlucht

Lekker in de buitenlucht

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Ik was nog niet koud gearriveerd op de Bouillonstraat om de juristen weer wat levensvreugde bij te brengen – u weet, ze bewegen niet, zitten vastgenageld op hun bureaustoelen, klagen over stijfheid maar weigeren om te rekken en te strekken – of ik werd alweer opgepiept. Germanicus: werkoverleg. Ik sms hem nog dat ik op deze manier helemaal niet aan werken toekom als ik een tweede bericht binnenkrijg, van mevrouw Truze! Ik moest even goed kijken maar ze was het echt. Mevrouw Truze houdt samen met een paar anderen toezicht op ons aller reilen en zeilen, en zeker op dat van het College van Bestuur. Waar Germanicus de baas is, is zij de opperbaas. Dat die mij nu ook al weet te vinden! Ik spring een gat in de lucht over zo veel officiële erkenning en stuur meteen een berichtje naar Germie dat hij overruled is. De aardbeving die dat op de Berg veroorzaakt voelen we tot in de Bouillonstraat; en rara, ineens blijken de juristen wèl te kunnen bewegen want ze rennen massaal de deur uit om de hele verdere dag zoek te blijven. Alleen decaan Hildegard blijft op haar post, een klein hoopje pure onverschrokkenheid, een baken van moederlijke moed in die zee van lafhartige wetstekst-exegeten. Maar dat terzijde.

We waren bij mevrouw Truze: “Ik wilde je even consulteren Albert.”

Ze zegt het een beetje zangerig, het klinkt als muziek in mijn oren, maar wat is het probleem? Dat blijkt drieërlei. “Eén: hoe houd ik onze managers gemotiveerd? En zeker onze Germanicus? Want die verveelt zich snel.” Ik knik beamend, het was mij ook al opgevallen. Het tweede punt is verrassend: oranje. Oranje? Voetbal? Mevrouw Truze was ooit directeur bij de opera, dan verwacht je geen belangstelling voor platvloers vermaak, voor getatoeëerde veelverdieners die voor de camera stamelen dat ze het vijandelijke doel weer eens niet wisten te vinden, maar kijk, mevrouw Truze is werkelijk van alle markten thuis en overal begaan mee. En, hèt kenmerk van de ware visionaire leider, ze ziet dwarsverbanden waar geen mens ze ooit zou vermoeden! “Kijk Albert, we willen Germanicus natuurlijk niet kwijt maar als we hem, met zijn kwaliteiten, nu eens een jaartje detacheren bij ons nationale elftal? Dat we Blind op sabbatical sturen, dat Germie een korte broek aantrekt en de jongens gewoon weer heel basaal uitlegt dat het veld in twee helften is verdeeld en dat ze moeten zorgen dat de bal aan de overkant in het netje belandt? Dat is toch win-win? Germie is een jaar lekker in de buitenlucht en komt zo scherp als een scheermes weer terug, en we winnen vervolgens het WK!”

Haar ogen glimmen. Wat kan ik zeggen, het is briljant! “Dank je Albert, dat wilde ik graag van je horen.”

En wat was het derde punt? “O ja, in de tussentijd dacht ik dat het hele kluppie er maar eens even uit moest, voor de teambuilding en zo. Je weet wel, het managementteam, afschuwelijke term: de decanen, het College. Dat ik ze een klein weekje naar een echte hoofdstad stuur, Parijs, of Madrid bijvoorbeeld. Ja, Madrid! Hangt daar niet die serie etsen van Goya, over oorlog en honger? Dat ze weten hoe goed ze het hier in Maastricht hebben!”

Schitterend idee, maar wat wilde je precies vragen, Truze?

“O ja. Eerlijk zeggen Albert: denk jij dat iemand ze zal missen?”

 

Albert Bergbroeder

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: