Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Als student viel ik niet op in de onderwijsgroep”

“Als student viel ik niet op in de onderwijsgroep”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Patrick Schrauwen (1971, Hoogerheide)/  hoogleraar metabole aspecten van type II diabetes, sinds september 2010/  getrouwd met Vera, drie kinderen: Max (12 jaar), Sara (10), en Amber (8)/ woont in Randwijck

Ik ben opgegroeid in een academisch milieu. Helemaal niet. Mijn moeder is huisvrouw en mijn vader was bakker. Later ging hij bij sigarettenfabrikant Phillip Morris in Bergen op Zoom werken. Niemand in de hele familie had gestudeerd, één neef had havo gedaan. Toch heb ik me nooit een buitenbeentje gevoeld. Ik ben daar heel nuchter in, ik bedoel, hoogleraar is ook maar een baan. Ik heb niets met de academische wereld als zijnde de top van de maatschappij. Ik hou steeds voor ogen waarom ik het doe: een steentje bijdragen aan de wetenschap. Soms vraag je je af hoe belangrijk dat eigenlijk is, als je ziet hoeveel mensen ondanks alle adviezen en voorlichting gewoon doorgaan met hun ongezonde gewoonten. Ze moeten het uiteindelijk zelf doen, zelf willen veranderen.
In je oratie noem je jezelf een ‘stil manneke’. Ja, als kind bleef ik het liefst op de achtergrond, maar ook als student viel ik niet op in de onderwijsgroep. Nu nog, ik sta op feestjes niet graag in de schijnwerpers. In mijn werk ben ik veel aanweziger, hoewel ik lang tegen grote namen in het onderzoek heb opgekeken. Nu heb ik dat minder, ik geloof ook helemaal niet in hiërarchie. Als onderzoekers tegen mij opkijken, vind ik dat evengoed lastig. Het is nergens voor nodig. Ik doe gewoon mijn werk.
Grootste teleurstelling? Toen ik tiener was, heeft mijn oudere broer drie kinderen verloren. Eén kind stierf na een jaar en een tweeling bij de geboorte. Dat verdriet van mijn broer heeft me mede gevormd, je ziet het lijden van heel dichtbij. Je leert relativeren. Wat is bewonderenswaardiger: mijn publicaties of het overwinnen van zo’n tegenslag? Voor dat laatste is over het algemeen weinig waardering, vind ik. 
Favoriete plek in Maastricht? Die heb ik niet echt. Ik heb überhaupt weinig binding met Maastricht. Ik vind het een heerlijke stad, qua terrassen en café's, waar jong en oud samenkomen. Ook wandel ik graag op de Sint Pietersberg, met hond en kinderen. Maar ik heb veel meer met een stad als Rotterdam, al slaat dat eigenlijk nergens op. Ik bedoel, ik heb daar nooit gewoond of gestudeerd. Het is de no nonsense-mentaliteit die me aanspreekt. Geen woorden maar daden is mijn levensmotto. Ik ben echt een doener en hou niet van gelul. Ik kan daar erg op afknappen, ook bij collega's. Ik kies mijn netwerk daar ook op uit. Ik werk sinds kort samen met de Rotterdamse Spinozaprijswinnaar Frits Rosendaal. Van zijn recht voor zijn raap-stijl kan ik echt genieten.
Ik ben dol op de herfst. Nee, niet bepaald. Ik kan er echt tegen opzien, ben dan beduidend minder opgewekt. Dat komt vooral omdat ik minder buiten ben. Alles is zo grauw en grijs. Ik zou het liefst willen verhuizen. In Nederland zijn alle seizoenen net niks, echt koud is het niet meer en echt warm ook niet.
Nederland of Zwitserland? Zwitserland. Mijn vrouw komt er vandaan. Ik heb haar leren kennen toen ze vanuit Zürich een project in Maastricht deed. Ja, liefde die in het lab is ontstaan. Ze is nu onderzoeker bij radiologie. Ik zou makkelijk in Zwitserland kunnen wonen. Ik vind het schoner en mooier dan Nederland, zeker qua landschap. Ik hou zeer van bergen, uit een soort bewondering voor de natuur. Schitterend toch, zo'n Matterhorn. Heel puur, net als het Zwitserse boerenleven. Het is allemaal wat authentieker en kwalitatief beter dan hier. Je eet daar dus echt vlees, dat proef je meteen.
Profwielrenner of toponderzoeker? Lastige vraag. Ik kon hard fietsen en deed vanaf mijn vijftiende mee aan wedstrijden, maar ik was niet goed genoeg. Mijn stuurkunst liet te wensen over. Ik was bang om te vallen, reed niet graag in het peloton en liet me dan het liefst afzakken. Het lijkt me ook een zwaar wereldje, en saai. In grote rondes is het fietsen, eten, slapen, fietsen, enzovoorts. Het onderzoek is afwisselender en spannender, één lange ontdekkingstocht eigenlijk. Met veel interessante en gedreven collega's. Maar goed, net als renners ben je ook vaak onderweg, en zie je van steden niet veel meer dan de congreszaal.
Verslaafd aan... Fietsen. Ja, dat dan weer wel. Als ik een paar weken oversla, word ik echt onrustig. Tot voor kort ging ik twee á drie keer per week op pad, maar inmiddels ben ik aan het afbouwen. Met drie kinderen heb ik er minder tijd voor. De balans tussen kinderen en werk houdt me de laatste tijd veel bezig. Ik ben nu elke dinsdagmiddag vrij, voor de kinderen maar ook voor mezelf. Ik wil niet dat ik in hun herinnering die afwezige vader was. Tegelijk wil ik van ze genieten. Ze moeten er zelf ook iets voor doen: niet elke dinsdag afspreken met vriendjes. Dan schiet het niet op.
Ik ken mezelf vrij goed. Redelijk. Ik denk in ieder geval na over wat ik wil en hoe ik in het leven sta. Ook in het leven van alledag. Als ik me lullig heb gedragen tegenover wie dan ook, dan denk ik daarover na. En kan me daar van streek over voelen, of schuldig. Excuses maken vind ik dan niet zo moeilijk.
Ik hou van verrassingen. Thuis wel, als de kinderen je bijvoorbeeld ’s ochtends verrassen. Op mijn werk heb ik dat een beetje moeten leren, want ik ben daar dubbel in. Ik hou ook graag de regie in eigen hand. Het heeft misschien ook met fases te maken. Als jonge onderzoeker ben je een groep aan het opbouwen en moet je veel plannen. Maar nu dat gebeurd is, sta ik meer open voor out-of-the-box-dingen. Zoals een aio aannemen met een afwijkende expertise, anderssoortige metingen doen dan normaal of andere ziekten verkennen.

 

Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)