“De faculteit doet niet meer met tien klachten dan met één”

15-02-2017

De een moppert alleen onder vrienden (of op Facebook), de ander doet zijn beklag bij de docent – antwoordsleutel in de aanslag. Soms om zelf een hoger punt binnen te halen, soms om het onderwijs te verbeteren. Hoe dan ook, klagen hoort er bij voor de meeste studenten. Observant vroeg 25 studenten naar hun ervaringen. Hier enkele reacties.

Simona Klinkhammer (28), tweedejaars psychologie, heeft het gevoel dat klagen bij haar in het jaar wat “uit de hand gelopen is. Een klein groepje in mijn jaar ziet problemen in alles, zelfs over vragen die niet anders geïnterpreteerd kunnen worden. Klagen om te klagen. Ik ben bang dat hierdoor klachten van studenten straks misschien minder serieus genomen worden.” Zelf heeft ze ook wel eens geklaagd, in een groep. “Een van ons heeft namens tientallen studenten een e-mail naar de blokcoördinator gestuurd met kritiek op een examen. Het ging zowel om taalfouten als ook inhoud.”

Adriana Vitale (24) klaagt niet gewoon om te klagen. De masterstudent European Tax Law, en European Law School alumna: “We betalen voor lessen, geef me dan ook toegevoegde waarde. Ik wil geen colleges volgen waarin het boek wordt voorgelezen. Gebruik het om de stof uit de onderwijsgroepen verder uit te leggen. Waar het in de bachelor nog prima was om vakken gewoon te halen, is het voor mij nu belangrijker om alles te begrijpen. Voor straks, als ik aan het werk ben.” Ze klaagde direct tegen haar tutors. “Die zijn jong en makkelijk te benaderen. In de master klagen we misschien meer, omdat we elkaar – studenten en docenten – goed kennen. Daarna kunnen we weer even goed met elkaar verder.”

Eerstejaars Economics and Business Economics, Victor Hokkanen (19) heeft al een keer een klacht ingediend bij de examencommissie over een toets; bij sommige meerkeuzevragen werd het verkeerde antwoord juist gerekend. De relevante passages zocht hij op. “Een heel gedoe”, vindt hij. “Je kunt de examencommissie niet e-mailen maar moet alles in een postvak op de faculteit leggen. Ik heb geen antwoord gekregen. De examencommissie was blijkbaar niet erg geïnteresseerd. Ik heb gehoord dat er een bepaald aantal klachten over iets moet binnenkomen voordat de commissie het in behandeling neemt, hoeveel weet ik niet. Hoeveelheid zal uitmaken, maar sommige studenten klagen niet omdat anderen dat al hebben gedaan.”

Tessa Porskamp (21), derdejaars geneeskunde international track, heeft in de afgelopen tweeëneenhalf jaar zo’n acht keer geklaagd. Maar niet omdat anderen het doen. “Eén klacht is genoeg, de faculteit doet niet meer met tien klachten dan met één.” Porskamp onderscheidt twee soorten klachten: specifieke problemen, bijvoorbeeld antwoordsleutels die niet kloppen en zij met de bron (een quote uit een van de lesboeken) kan aantonen dat een ander antwoord het juiste is. Deze klachten worden vaak goedgekeurd, met als resultaat dat de vraag vervalt of meerdere antwoorden geaccepteerd worden, wat een hoger cijfer oplevert. De tweede soort klachten gaat over het examen zelf: het soort vragen, een strenge focus op bepaalde onderwerpen ten koste van andere, etc. “Hier heb je zelf meestal niets meer aan, maar misschien helpt het voor volgende jaren.”

 Mignon Schichel

 

Lees hier het nieuwsbericht over klagen aan de UM en hier het interview met de door klachten geplaagde prof. Jaap Bos

“De faculteit doet niet meer met tien klachten dan met één”
klachtentekening