“Als tegenprestatie wil ik de Macarena zien"

Werk aan de winkel: medewerker Room Escape Maastricht

28-08-2018

Michelle van Kleef/ 21/ derdejaars fiscale economie/ medewerker Room Escape Maastricht, werkt wisselende diensten en uren/ verdient gemiddeld 600 euro per maand

“Ik hoop jullie binnen het uur terug te zien!” Bam. Michelle van Kleef sluit deze dinsdagmiddag iets na halfvier de deur van the pub, een van de thema-kamers in Room Escape Maastricht. Het is aan het deelnemende vijftal om zichzelf te bevrijden binnen zestig minuten. Hoe? Door het oplossen van raadsels, het vinden van voorwerpen en het kraken van codes.
Escape rooms schieten als paddenstoelen uit de grond. Er zijn zelfs ‘verslaafden’ die de ene na de andere bezoeken om record op record te vestigen.

Van Kleef heeft zich inmiddels op haar kantoor verschanst achter een computerscherm waar ze via een camera ‘haar kamer’ in de smiezen houdt. Collega en geneeskundestudent Lenah Kampmeijer heeft het komende uur de controle over de groep in de pokerkamer. “Een maffiabaas is tijdens een avondje pokeren hals over kop moeten vluchten. Maar zijn pokerbuit ligt er nog. Die moeten ze proberen te vinden”, vertelt ze. En dat is voorlopig ook de enige aanwijzing voor de deelnemers. “Ze moeten logisch nadenken en overal zoeken. Dan komen ze wel verder.” Of niet. Want volgens de studenten haalt maar zo’n 60 procent het einde.

Van Kleef, die sinds november vorig jaar in dienst is van Room Escape Maastricht aan de Lage Frontweg, kreeg de baan via haar zus. “Zij werkte hier al.” Het is een gewilde werkgever; nieuwe collega’s vinden is geen probleem, klinkt het. Wat maakt het zo leuk? “Je ontmoet altijd enthousiaste mensen”, zegt Van Kleef die eerder in de horeca werkte en “ooit” een krantenwijk had. “En we mogen flexibel zijn.” Voor het begin van de maand geeft iedereen door wanneer hij of zij kan. Last minute klusjes worden via de groepsapp verdeeld.
Zowel Van Kleef als Kampmeijer hebben de verschillende kamers al tig keer “gedraaid” waardoor vrijwel alles gesneden koek is: ze kennen de juiste codes en weten wanneer het tijd is voor een hint.
Het leukste dat ze heeft meegemaakt? “Een aanzoek. Toen uiteindelijk de sleutel van de kamer uit het luikje viel – het teken dat alle raadsels zijn opgelost – zat er een ring omheen. Ze zei gelukkig ja.”

“Het gaat lekker in mijn kamer”, roept Van Kleef na een poosje tegen haar twee collega’s. Aan de overkant zit rechtenstudent Christian Delescen. Hij draagt een koptelefoon en kijkt afwisselend op zijn computerscherm en het geplastificeerde A4-tje met daarop de doorloop van het spel. “Waarvoor is het blacklight?” wil hij van Van Kleef weten. De jongeman is een van de jongste aanwinsten. En dat betekent aanpoten. Hij moet de kamers leren kennen, zich de checklist eigen maken, weten in welke fase het spel zich bevindt en gevoel krijgen voor timing, zodat hij niet te vroeg details prijsgeeft. Vanuit de controlekamer kunnen de studenten tips geven die vervolgens op het computerscherm in de kamer verschijnen.

Nog achttien minuten te gaan. Van Kleef tikt een aanwijzing in, maar verstuurt ‘m nog niet. Ze laat ze nog even zweten. Een paar minuten later drukt ze dan toch op verzenden. En daar zijn de deelnemers maar wat blij mee zien, ze kunnen weer verder.
“Mijn hints worden niet opgevolgd”, roept Kampmeijer vanuit een andere hoek. Ik schrijf: ‘Kijk in de kast. En ze kijken niet.’” De meeste deelnemers willen geen aanwijzingen, weet Van Kleef, “maar als ze te lang bezig zijn zonder resultaat stuur ik er toch een. Heel soms geeft ze zelfs moeilijke codes weg.  “Maar niet zomaar”, grinnikt ze. “Als tegenprestatie wil ik het dansje van de Macarena zien, haha.”

De klok tikt 53:47 aan. “Yes, ze zijn eruit!”, roept Van Kleef.
De studenten rest nog een opruimtaak: de kamers moeten weer speelklaar worden gemaakt. “Dat is niet zoveel werk”, zegt Van Kleef. Maar daar denkt collega Delescen anders over. “Het zal je gebeuren dat je iets vergeet waardoor de volgende groep een belangrijke aanwijzing mist”, zegt hij grinnikend.

Dit is een wekelijkse rubriek over studentenbanen; zelf meedoen? Stuur een e-mail naar wendy.degens@maastrichtuniversity.nl

“Als tegenprestatie wil ik de Macarena zien
Escaperoom3Loraine