“Een trainer? Hè? Jullie kunnen toch al fietsen?”

Praeses Dutch Mountains versus Praeses T.S.G. 51°45’

07-02-2019

Han Maas moet eerst maar even die merkwaardige dispuutsnaam uitleggen. Hun website meldt dat ze zo’n dertig jaar geleden zijn opgericht door drie Twentenaren, Tukkers. “Die vonden Limburg maar niks, ze voelden zich hier niet thuis, het dispuut was bedoeld voor Tukkers. Maar dat viel niet vol te houden, er waren er niet genoeg. Toen was het voor mensen van boven de rivieren; dat viel ook niet vol te houden.”

Waar kom jij vandaan dan?

“Haha, uit Someren, onder Eindhoven. Ja, ik ben in Twente geweest, ben er één keer doorheen gereden. De leden komen nu uit het hele land, van Friesland tot Limburg.”

Thijs Hermkens: “Hoeveel Tukkers hebben jullie dan nog?”

Maas: “Op dit moment één officiële. Die dus uit Twente komt.”

Toch schrijft Maas in het ‘voorwoord’ van de dispuutswebsite dat de lezer een inkijkje krijgt in ‘het leven van de gemiddelde Tukker’.

Maas: “Ja, ach, het is een soort standaardtekst die met hele kleine wijzigingen elk jaar door de nieuwe voorzitter wordt overgenomen. Ik zet er mijn naam onder, dat is het wel zo’n beetje.”

Er valt nog meer interessants te lezen op die site, bijvoorbeeld dat de leden ‘autoriteitsproblemen’ hebben en zich ‘laten meesleuren tot in het extreme’.

Dat belooft wat.

Maas: “Die autoriteitsproblemen, dat heeft te maken met de mores in de studentencultuur, regeltjes waar je je aan moet houden.” Met een brede grijns: “Wij staan erom bekend dat we die met een korreltje zout nemen. Dus als we om negen uur op de kroeg moeten zijn, komen wij liever wat later. Nee, dat vinden ze bij Tragos niet leuk; soms gaan ze dan zeiken, soms passen wij ons aan.”

En dat extreme? Maas denkt verwoed na, hij heeft niet echt een voorbeeld. Maar hij blijft broeden.

Thijs, zondagochtend stond er bij UM-sport maar één fietser van DM klaar.

Hermkens: “O ja, eentje maar? Ik hoorde wel dat er een paar op weg naar het sportcentrum - daar starten we altijd - gevallen zijn. IJs op de weg, gladde bochten. Ik vind het eigenlijk niks, fietsen op de weg in de winter. Dan ga ik liever mountainbiken. Maar als het goed weer is zit ik het liefst op de weg. Je komt verder, je ziet veel meer van de omgeving, en met een groepje is het gezellig.”

DM is er voor het fietsen, maar fanatisme is niet verplicht. En ze doen ook wel eens iets anders, weekendjes met droppings bijvoorbeeld. Er zitten wedstrijdrijders bij, naast relaxtere toerfietsers. Uiteraard wordt er getraind, met trainers.

Maas kijkt verbaasd: “Hè? Jullie kunnen toch al fietsen? Wat moeten die jullie nog leren dan?”

Hermkens: “Interval, duurtraining, ook conditie, of tijdrittraining.”

Maas knikt. Hij is geen fietser, vroeger wel een voetballer. Hij speelde zelfs in de selectie van zijn club, thuis in Someren. Eenmaal student en dispuutslid werd dat allemaal wat te veel. Finito dus.

Ben je goed? Dat je in de selectie speelde…

Maas lacht: “Het is maar een klein dorpje hoor!”

En dan herinnert hij zich ineens toch iets extreems van zijn dispuut: “Disputen hebben zo’n bierblad, met twintig gaten erin. Wij hebben een tractorband, echt een joekel, met gaten aan de zijkant. Dat is best extreem toch? Hij staat bij iemand die het dichtste bij Tragos woont en een beetje plek heeft. De afspraak is: als op woensdagavond de nieuwslezer van het NOS-journaal een blauwe, gele of zwarte das draagt - dat zijn onze kleuren - dan moet de band mee naar Tragos. Ja, dan moeten ze hem door de stad rollen. En negen van de tien keer draagt de nieuwslezer een blauwe of zwarte das, haha.”

Over bier gesproken, Maas wil weten of DM bij hun weekendjes, in de Vogezen bijvoorbeeld, “alleen maar trainen, of ook een biertje hier en daar?”

Hermkens: “Ja hoor, op de laatste avond.”

Wachten jullie als iemand lek rijdt?

“Ja, en bovenop een berg ook. In oktober reden we met twee groepen van vijftien naar Malmedy, zo’n 100 kilometer, één groep reed vier keer lek. Die kwamen dus pas in het donker aan. Er was ook een valpartij, een jongen had zijn hele gezicht open, twee tanden gebroken, hij moest daar naar een ziekenhuis. We hebben altijd een auto mee. Zijn ouders zijn gebeld, niet zo leuk allemaal. Kijk, vallen hoort een beetje bij wielrennen, maar dit was heftig. Wat wel prettig is, we hebben nogal wat geneeskundestudenten in de club.”

Maas: “Wij ook. Is handig op onze weekendjes.”

Hermkens: “Blijft er dan iemand enigszins nuchter bij jullie? Bij ons is dat een ongeschreven regel.”

Maas: “Eigenlijk niet, nee, maar er is wel altijd iemand nog capabel. En als er iets met iemands gezondheid is, dan zijn er die geneeskundestudenten.”

Een hele geruststelling.

 

 

 

?Thijs Hermkens (23), vierdejaars bouwtechnische bedrijfskunde (Zuyd Hogeschool), is voorzitter van de Maastrichtse Studenten Mountainbike- en Wielervereniging Dutch Mountains

Aantal actieve leden: 55         

Betekenis Dutch Mountains: “De naam zegt het al, de Nederlandse bergen, de Limburgse heuvels dus.”

 

Han Maas (21), derdejaars gezondheidswetenschappen, is voorzitter van T.S.G. 51°45’ (Tragos)

Aantal actieve leden: 20

Betekenis T.S.G. 51°45’: “Tragos Streek Genootschap, plus de coördinaten van de plaats waar de Rijn Nederland binnenstroomt. Wij zeggen: kwart voor 52.”

“Een trainer? Hè? Jullie kunnen toch al fietsen?”
PraesesversusPraeses
Auteur: Wammes Bos
Joey Roberts
Categoriëen: nieuws_boven
Tags: praeses

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.