De productieve uren

Medewerkerscolumn

21-02-2019

Het werk van de universitaire onderzoeker bestaat zeker niet alleen uit onderzoeksactiviteiten. De kunst is hoe je tussen onderwijstaken en andere bezigheden door de geschikte setting voor onderzoeks- en schrijfwerk weet te creëren. Belangrijk daarvoor is vooral rust aan je kop, en ook rust in je kop. Schrijven is een creatief proces, en dus moet je rustig kunnen nadenken. Ik ken veel collega’s die in de loop van hun onderzoekscarrière handige oplossingen en trucs hebben gevonden om tot schrijven te komen. Afleiding is je grootste vijand: ik herinner me uit mijn promotieperiode een collega die huilend vertelde dat ze alweer een dag kostbare proefschrifttijd had verspild aan het stoffen en boenen van alle plinten thuis. Als je een poetsfreak bent, is thuiswerken vaak niet de beste oplossing.

Ik geniet altijd van verhalen over hoe grote schrijvers dat aanpakken. Routine en voorspelbaarheid – je zou het ook saaiheid kunnen noemen – blijkt belangrijk. Sommigen hebben een strikt regime: elke dag van 9.00 tot 13.00 schrijven, wat er ook gebeurt. Anderen stellen een norm voor de output: er moeten hoe dan ook twee pagina’s per dag worden geproduceerd. Dat die dan de volgende dag weer moeten worden herschreven is niet erg, als er maar weer twee nieuwe bijkomen. Veel schrijvers zoeken het ook in de fysieke omstandigheden: een bepaald soort pen en papier, altijd gezeten aan het lievelingsbureautje bij het raam, en werken in totale stilte of juist met de pianoconcerten van Chopin, iedereen heeft zijn routines.

Recent las ik over Robert Caro, de biograaf van Lyndon B. Johnson, die alleen kan werken gezeten in een driedelig pak achter zijn bureau. Een beetje beschaamd denk ik aan de trainingsbroek en dikke huissokken die deel zijn van míjn routine. Daar hoort verder bij: steeds dezelfde Spotify-afspeellijst op de speaker (zodat elke noot in m’n onderbewustzijn is verankerd), sloten thee, geen koekjes (want die worden gedachteloos weggekauwd) en dit alles dan enkel tussen 16.00 en 20.00 uur. Dat zijn de productieve uren. Vóór die tijd doe ik ook nuttige dingen, maar pas rond 16.00 uur wil het schrijven vlotten: dat is de biologische klok, neem ik aan. Of simpelweg schuldgevoel over die lange aanloop, dat kan ook.  

Klaartje Peters, bijzonder hoogleraar lokaal en regionaal bestuur

De productieve uren
Klaartjevooropsite
Auteur: Redactie
Tags: klaartje

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.