“Een productieproces efficiënter maken, daar kick ik op”

De Maastrichtse eerstejaars van 2020/2021

28-09-2020

Hij leert altijd voor een tien, speelt op hoog niveau bij MVV, en wil van elk clubje of vereniging lid worden. De eerstejaars econometriestudent Cedric Pots, thuiswonend in Maastricht, moet soms worden afgeremd. Hij vindt zelf ook dat hij af en toe de lat te hoog legt.

Naam: Cedric Pots 
Studie: Econometrics & Operations Research 
Op kamers: Nee 
In 5 karaktertrekken: open-minded, ambitieus, nieuwsgierig, sportief en gedreven
Nationaliteit: Nederlands
Dieptepunt 2020: Examenreis met vrienden naar Sicilië geschrapt vanwege corona
Hoogtepunt 2020: Het behalen van het gymnasiumdiploma

Nog voordat er kan worden aangebeld zwaait de voordeur royaal open en verschijnt Cedric Pots, in korte broek en polo, in de deuropening van zijn ouderlijk huis. 

“Wil je je fiets niet in de voortuin zetten?”

De kans dat het scharminkel wordt gestolen, is miniem, helemaal in deze betere nieuwbouwwijk in Scharn. Toch zal de fiets in de voortuin belanden, zo blijkt na het gesprek. “Zal m’n vader hebben gedaan.” 

Vader Gerben, controller bij een hypotheekbank, werkt dezer dagen thuis en serveert appel-abrikozenvlaai met koffie in de tuin. Die hoort bij een moderne, ruime eengezinswoning, net na het millennium van de grond getild.

Zoon Cedric is hier opgegroeid, sterker, hij heeft nooit ergens anders gewoond. Op de uitgestrekte speelwei verderop heeft hij het leeuwendeel van zijn kinderjaren doorgebracht. Een fijne plek, vindt hij zelf, ook vanwege de centrale ligging. Het is tien minuten fietsen naar de universiteit, vijf minuten naar MVV en net zo lang naar zijn pianoles - zie hier zijn leven in een notendop. 

Nerdie

Eerst de universiteit. Al vanaf de derde klas middelbare school weet hij dat hij economie wil studeren. Een keuze die niet uit de lucht komt vallen. Zijn vader zit al zijn leven lang in het bankwezen en zijn moeder was economiedocente op het Porta Mosana College in Maastricht. Dus ja, de huizenmarkt, de werkloosheid en de beurskoersen vliegen met zekere regelmaat over tafel. Tot ongenoegen van zijn zus, die op 5 vwo zit. “Zij heeft er niets mee en gaat voor de gezondheidszorg.” 

De eerste indruk van zijn studie econometrie is positief. “Ik had me voorbereid op het ergste, dat ik er geen hout van zou snappen, maar dat gebeurt maar af en toe. Wat ik sjiek vind aan econometrie is dat je je bezighoudt met het oplossen van problemen. Een productieproces efficiënter maken bijvoorbeeld, daar kick ik op.”

Hij koos voor Maastricht omdat de School of Business and Economics (SBE) veel oog heeft voor vaardigheden. In Tilburg en Rotterdam, waar hij open dagen en meeloopdagen bezocht, lag het accent op de theorie. “Het is niet vanwege de geborgenheid dat ik voor Maastricht koos. Ik denk dat ik in Rotterdam ook mijn draai had kunnen vinden.”

Hoe bevallen zijn medestudenten? “Ik was bang, nou ja bang… dat ze nogal nerdie zouden zijn, maar dat is helemaal niet zo. Echt leuke mensen allemaal.”

Status

Zijn ouders en zijn vriendin hebben hem al moeten afremmen. In zijn enthousiasme is Pots lid geworden van de studievereniging Vectum, heeft hij zich aangemeld bij de studenten-investeringsclub Sigma, en heeft hij toegezegd om een speech te geven op zijn oude middelbare school. 

Op het gymnasium – eveneens het Porta Mosana College - gold hij als het een van de betere leerlingen van de klas, op de universiteit moet nog blijken of hij eruit springt. “Ik leer altijd voor een tien maar ik ga voor een acht of negen, op de middelbare school althans. Misschien moet ik die norm bijstellen. Wat ik in ieder geval niet aan mezelf kan verkopen, is een zes scoren, terwijl een acht erin zat.”

Soms legt hij de lat te hoog, zegt hij. “Dan eis ik te veel van mezelf, zet mezelf onder druk. Ik wil bewijzen dat ik het kan, maar vooral tegenover mezelf. Ik doe het niet om anderen te imponeren. Ik geef helemaal niets om status, ik verafschuw het zelfs als mensen daar prat op gaan.”

Verpleeghuis

Hoe hij zichzelf karakteriseert? Open-minded, ambitieus en nieuwsgierig. Dat laatste, zegt hij, blijkt onder meer uit zijn bijbaantjes. Hij staat geregistreerd bij een uitzendbureau dat aan de lopende band ‘vacatures’ rondstuurt. Pots reageert alleen op werkplekken waar hij een kijkje achter de schermen wil nemen. “Ik heb bedden opgemaakt in een hotel, maar ook een huiskamerdienst gedraaid in een verpleeghuis. Daar schonk ik koffie en hield ik de ouderen gezelschap. Je hoort er van alles over op het nieuws, maar nu ervaarde ik zelf hoe eenzaam het moet zijn als je nooit bezoek krijgt.”

Het dieptepunt in zijn eigen leven was de dood van zijn opa, die stierf aan prostaatkanker op zijn 67e. “Ik was zelf vier, maar kan me het gevoel van toen, het verdriet nog goed herinneren. Ik had een klik met hem, hij was ook sportief en gedreven. En economiedocent.”

Alcohol

Dan het voetbal. Of beter: topsport, zoals Pots het zelf noemt. Hij speelt als middenvelder bij MVV, in het team onder de 21. “Dat is het team dat direct onder de profs zit. We trainen vier keer per week per week, minstens anderhalf uur. Op zaterdag spelen we competitiewedstrijden, tegen teams in het hele land, van Katwijk, Hoorn tot Groningen. Dan ben je de hele dag van huis.”

Zijn levensstijl past hij er enigszins op aan. “We krijgen voedingsadviezen en het is niet aan te raden om op vrijdagavond te gaan stappen. Maar daar heb ik geen moeite mee, ook omdat ik geen alcohol drink. Ik vind het niet lekker.”

Sommige teamgenoten trainen structureel mee met het eerste elftal. “Ik zou dat zelf ook leuk vinden maar ik wil wel graag studie en voetbal blijven combineren.” 

Al met al een druk leven, zegt Pots, en dat is mede de reden dat hij het eerste jaar thuis blijft wonen. Dan hoeft hij zich in ieder geval geen zorgen te maken over de was en het avondeten. Ook moet hij er niet aan denken om in deze coronatijden in een studentenhuis te wonen. Vrienden die hij van de middelbare school kent, wonen elders in het land op kamers, maar zitten nu de helft van de tijd bij hun ouders in Maastricht. Tegelijk vindt hij dat het wonen op kamers bij het studentenleven hoort. Misschien volgend jaar.

Borsato

En tot slot: de piano. Pots mag soms hoge eisen aan zichzelf stellen, maar dat geldt niet voor de muziek. Dat is pure ontspanning. “Ik speel alle genres door elkaar. Van Wake me up van Avicii, Rood van Marco Borsato, tot bekende klassieke stukken als Für Elise

Met dat laatste stuk is het allemaal begonnen. Hij weet het nog goed. “Het was op een voorspeelavond op de basisschool, ik was acht. Een meisje speelde toen Für Elise, en dat raakte me zo diep dat ik dacht: dat wil ik ook kunnen.”

Wie zijn ze, de eerstejaars van 2020?

Wie zijn de nieuwe eerstejaars van de Universiteit Maastricht? Wat zijn hun dromen, hun plannen en verwachtingen? En hoe vergaat het hen dit jaar? Observant volgt dit academisch jaar zes nieuwelingen. Wij zullen hen een aantal keer interviewen, de eerste keer in het najaar, vervolgens in januari/februari en als laatste in mei/juni.

“Een productieproces efficiënter maken, daar kick ik op”
Eerstejaars Cedric Pots