Amanda MAGA

25-01-2021

Op woensdag 20 januari kreeg de wereld licht en lucht. De VS keerde terug in de schoot van de beschaafde wereld. About time. Die woensdag realiseerde ik me hoeveel uren van ergernis en bezorgdheid ik vier jaar lang besteed had aan de halvegare die aan de andere kant van de oceaan aan de knoppen draaide. Ik haalde opgelucht adem en keek en luisterde, soms met tranen in mijn ogen, naar een beschaafde en respectvolle machtsoverdracht. Godzijdank nam Trump een wijs besluit, het enige in al die vier jaren, door af te zien van deelname aan deze ceremonie. Hij zou een pijnlijke dissonant zijn geweest tussen de klanken van eenheid, vertrouwen en geloof.

Toen ik dacht dat het niet veel mooier meer kon worden, betrad Amanda Gorman het podium en pakte de hele wereld in. Met haar kleurrijke verschijning, haar lichaamstaal, haar welsprekendheid, maar natuurlijk vooral met haar overweldigende gedicht The Hill We Climb. Ademloos, letterlijk ademloos, hing ik aan de lippen van dit jonge, maar zo wijze meisje. Een citaat uit haar lange gedicht:

“If we merge mercy with might,

and might with right,

then love becomes our legacy

and change our children’s birthright

So let us leave behind a country

better than the one we were left with”

Terwijl ik deze column schrijf, stapelen de odes aan Amanda in de wereldpers zich op. Wat doet mijn bescheiden mening er dan nog toe? Ach, ik moest het gewoon kwijt: hoe zelden worden we nog geraakt door iets zo verrassend moois en hoe hard hebben we dat juist nú nodig?!

Ik durf wel te stellen: Amanda Made America Great Again.

Ellen Krijnen, Senior Advisor Marketing and Recruitment Nederland

 

Lees het hele gedicht op https://thehill.com/homenews/news/535052-read-transcript-of-amanda-gormans-inaugural-poem

 

 

Amanda MAGA
Ellen Krijnen columnist