"Als ik alleen maar binnenblijf, voel ik me opgesloten"

Lichting 2020-2021, deel 2: eerstejaars Global Studies Meghan Callender

03-02-2021

Gitaar spelen, veel buitenlucht en afspreken met vrienden. Meghan Callender, eerstejaars Global Studies, probeert er het beste van te maken. Vooral samen eten is voor haar van levensbelang. Desnoods beeldbellend met haar lief die in Groningen woont.

Twee containers pindakaas stopte ze in haar koffer toen ze eind december, na een korte vakantie bij haar ouders in Washington State, terug naar Nederland vloog. Het paste allemaal maar net. “Ik had exact 23 kilo aan bagage mee”, vertelt Meghan Callender. De Amerikaanse pindakaas doet het goed bij haar vrienden in Maastricht. “Alleen is-ie niet zo gezond als de Nederlandse variant.”

Zondagochtendbrunch
Net als de meeste studenten vierde Callender kerst met pa en ma. Ze konden elkaar eindelijk vastpakken, een gesprek voeren in dezelfde kamer, eropuit gaan. Maar dat laatste is er bijna niet van gekomen, lacht ze. “Geen zin in, alleen af en toe met mijn moeder de hond uitgelaten.” Wel stond ze regelmatig in de keuken. “Ik ben nogal een control freak als het op koken aankomt. Dan weet ik tenminste wat er op tafel komt en dat het lekker is.”

Terug in Maastricht wil ze nog steeds het liefst met anderen eten. “Alléén eten voelt zó sneu.” Het is haar manier om eenzaamheid tegen te gaan. Dat een van haar beste vriendinnen naast haar woont, is een uitkomst – zeker met de avondklok waarbij niemand meer over straat mag na negen uur. “We zijn vaak hele dagen bij elkaar: studeren, sporten, eten. We hebben zelfs vaste filmavonden op zondagavond.” Hun nieuwste idee: een zondagochtendbrunch.
Haar vriend, die in Groningen woont en studeert, ziet ze vanwege de afstand hooguit een paar keer per maand, maar het stel facetimet regelmatig. De een achter een bord spaghetti in Groningen, de ander achter een bord met rijst en groenten in Maastricht. Niet ideaal, maar sinds het begin van hun relatie, afgelopen zomer, wisten ze waar ze aan begonnen. En daar hebben ze hun weg in gevonden.

Saurus
Callender is “zoveel als het maar kan” in de buitenlucht. Ze vindt het soms wel “veel te koud, maar als ik alleen maar binnenblijf, voel ik me opgesloten. Dat werkt niet goed op mijn gemoed.” Ze heeft “een prachtig hardloopgebied met vlak terrein” ontdekt aan het kanaal in Smeermaas, net over de grens. Ze wisselt het hardlopen af met wandelingetjes en fitnesstrainingen. Of ze speelt met een paar vrienden basketbal, op het veld voor haar huis. Had ze mogen kiezen, dan was ze natuurlijk doorgegaan met roeien bij studentenroeivereniging Saurus waar ze sinds september lid van is. Maar alles zit op slot sinds de lockdown. Van drie tot vier keer per week roeien naar helemaal niets meer te doen op het water.  

Capitool
Het was moeder Callender die haar dochter op 6 januari een berichtje stuurde van het memorabele moment dat het Capitool, de zetel van de volksvertegenwoordiging van Amerika, werd bestormd door aanhangers van Trump. “Ik was in mijn kamer in Maastricht een film aan het kijken. Na het bericht van mijn moeder ben ik meteen naar een Amerikaanse nieuwszender geswitcht. Het zag er so silly uit, maar ik was niet verrast. Het is al heel lang onrustig in de VS.”

Tijdens het eerste gesprek met Observant was Callender terughoudend over wie haar stem zou krijgen tijdens de verkiezingen – Trump of Biden. “Politiek is een gevoelig thema in Amerika”, zei ze toen. Liever praat ze er face to face over dan dat ze uitspraken doet die misschien een eigen leven gaan leiden op internet. Dus ook nu houdt ze zich op de vlakte. Wel zegt ze blij te zijn met de overwinning van Joe Biden.

Examens
Callender was pas zestien toen ze voor een uitwisselingsjaar in Groningen terechtkwam. Later kwam ze er terug voor een studie International Communication aan de Hanzehogeschool. Maar ze wist: ‘Na het propedeusejaar ga ik naar een universiteit.’ Het werd Global Studies, een nieuwe opleiding in Maastricht.
Het is nog steeds een schot in de roos, zegt ze. Haar eerste examens heeft ze gehaald. “Het waren geen echte toetsen waarbij je vragen moet beantwoorden. Het eerste blok, over hoe je leert en discussieert, werd afgerond met een essay. Aan het einde van de tweede periode mochten we een rollenspel doen. De een was representant voor het bedrijf Nike, een ander voor de fabriek aan de andere kant van de wereld waar de schoenen worden gemaakt, weer een ander de consument.” Haar docent vond dat ze het “uitstekend” deed.
Er is nu even rust – een groot contrast met de afgelopen maanden toen ze urenlang studeerde. “De derde periode is projectonderwijs. Ik werk met een aantal studiegenootjes samen; we zijn eigenlijk zo goed als klaar.”

Intimiderend
De overstap naar probleemgestuurd onderwijs aan de universiteit was wennen. “In het begin waren er maar twee of drie studenten aan het woord tijdens een onderwijsgroep, terwijl de rest de mond hield. Ik ook, en niet omdat ik de behandelde stof niet begreep. Ik voelde me gewoon niet zo op mijn gemak. Als anderen continu het woord nemen, kan dat nogal intimiderend overkomen. Dan zeg je maar helemaal niets meer.”
Het duurde even voordat daar verandering in kwam. “Mijn mentor, Mark Kawakami, zei op een gegeven moment dat iedereen zich zo voelt, dat veel mensen moeten wennen. Dat gaf me moed. Ik ben inmiddels gegroeid, net als anderen. Discussies in onderwijsgroepen voelen nu ook veel evenwichtiger.”

Lady Gaga
Sinds kort staat er een gitaar in haar appartement. Met behulp van een appje oefent ze Shallow van Lady Gaga. “Ik houd van de soundtrack. Een studiegenootje, een goede vriendin, speelt prachtig gitaar en zingt erbij. Dat zou ik ook graag willen. Ik ga het gewoon proberen.”
Goed plan. Tijdens het volgende interview, in mei, verwachten we een optreden.

Wie zijn ze, de eerstejaars van 2020?

Wie zijn de nieuwe eerstejaars van de Universiteit Maastricht? Wat zijn hun dromen, hun plannen en verwachtingen? En hoe vergaat het hen dit jaar? Observant volgt dit academisch jaar zes nieuwelingen. We interviewen hen een aantal keer: de eerste keer in het najaar, vervolgens in januari/februari en als laatste in mei/juni.

MeghanC.DSCF2218