Werkdruk

24-02-2021

Ik schaamde me voor een FASoS-collega, een zeer gewaardeerde collega overigens. Ik schaamde me ook voor de bijval die zij kreeg van andere FASoS-collega’s. Ze buitelden bijna over elkaar heen in hun morele verontwaardiging, ze waren gechoqueerd. Daar zijn we tegenwoordig namelijk erg goed in: morele verontwaardiging.

Het ging om een discussie tussen een PhD-student en een hoogleraar die begon op LinkedIn. De PhD-student beweerde dat je ook wetenschapper kunt zijn als je je houdt aan een veertigurige werkweek. De hoogleraar beweerde vervolgens dat dit onmogelijk is en als je mocht denken dat dit wel kan, mis je eenvoudigweg wat elke wetenschapper zou moeten kenmerken: ‘commitment, hunger, desire, craziness’.

Ach ja, de ‘mad scientist’, een figuur die het in een romantisch beeld van de wetenschap nog steeds goed doet, niet alleen in Hollywood, maar dit terzijde. Vervelend was dat de hoogleraar een nogal neerbuigende toon aansloeg, waarop hij door een collega-hoogleraar werd aangesproken.

Terecht dacht Observant: hier hebben we te maken met een relevante discussie die raakt aan waar het aan de UM meer en meer over gaat, en dat is werkdruk en ‘sustainable employment’. De PhD-student en de hoogleraar kregen dus de gelegenheid hun standpunten in Observant nogmaals uiteen te zetten, waarbij de hoogleraar dit keer de toon aansloeg die bij een discussie tussen academici mag worden verwacht.

Het debat was geopend, zou je verwachten. Maar voor mijn FASoS-collega kon er van een debat geen sprake zijn. Op Twitter schreef zij dat het de verantwoordelijkheid van Observant zou moeten zijn geen podium te bieden aan standpunten die inmiddels niet meer ‘legitiem’ zijn. Dat het standpunt van de hoogleraar door veel van zijn collega’s wordt gedeeld en dat daardoor het vraagstuk van ‘sustainable employment’ nog complexer is dan we al dachten, dat zou ons toch allemaal moeten interesseren.

Nee, lijkt mijn collega te denken, je begint ermee onwelgevallige standpunten te verbieden, dan verandert de wereld vanzelf. En ik maar studenten aanmoedigen een academische houding aan te nemen die neerkomt op proberen te begrijpen en te verklaren, in plaats van meteen te veroordelen en – ja, dat is een nieuwe ontwikkeling, overgewaaid uit de VS – te cancelen, zowel standpunten als mensen. Nu moet ik dat ook al bij collega-docenten gaan doen. Dat is niet goed voor de werkdruk.

Jan de Roder, universitair docent literatuur en kunst

Werkdruk
Jan de Roder