“Iedereen zei: dat gaat jullie niet lukken, voor Eindhoven zijn jullie al omgekeerd”

Een Amerikaan in Maastricht

06-04-2021

Lockdown of niet, de Amerikaanse student Jacob Herbert vloog half januari naar Nederland voor een semester aan de Universiteit Maastricht. Net als zes landgenoten, die ook de oversteek waagden, volgt hij de onderwijsgroepen nu online, vanaf zijn kamer in het Guesthouse. “Ik dacht, ik ga gewoon en zie wel. Ik hoopte dat de lockdown eind januari over zou zijn en we les zouden hebben op de campus.”

Hij wilde altijd al een keer in het buitenland studeren, vertelt Jacob Herbert, 21, bachelorstudent economie aan de Indiana University. “Ik was nog nooit buiten de States geweest, nooit de kans gehad. Ik wilde graag ervaren hoe het is om een langere tijd in een ander land te leven. Een vriend van me vertelde over Maastricht: het studieprogramma, het verblijf in het Guesthouse, de centrale ligging in Europa, de internationale studentenpopulatie en de populariteit bij Erasmusstudenten.” Dat alles trok hem aan en die aantrekkingskracht werd alleen maar groter toen afgelopen zomer zijn geplande buitenlandstudie in Wenen niet door kon gaan vanwege corona. Bovendien was zijn thuisuniversiteit vanwege de pandemie overgegaan op onlineonderwijs en dat beviel hem niet. “Niks voor mij. Ik had moeite om me te concentreren. Het was ook veel meer werk dan normaal, we kregen veel meer stof.”

Zeven Amerikanen

Herbert en zijn zes landgenoten zijn hier via het Center for European Studies. Het CES regelt het hele verblijf in Maastricht, van studie tot wonen, maar ook steden- en studietrips. Normaal zouden er dit voorjaar 120 Amerikanen een semester aan de UM studeren. De meesten zagen daarvan af vanwege de pandemie. Los daarvan zouden er in januari een kleine honderd Australische studenten Maastricht aandoen, en dan zijn er nog de studenten die voor een korter programma zouden komen, bij elkaar ook bijna honderd. Die zijn allemaal geannuleerd, vertelt de directeur van het CES, Raimond Coumans.

Colleges

We spreken elkaar op een bankje bij de ingang van het Guesthouse aan de Brouwersweg. “We zijn na aankomst eerst in quarantaine gegaan.” En toen begon ook in Maastricht het onlineonderwijs. “Thuis krijgen we colleges, hier heb je probleemgestuurd onderwijs. Dat is totaal anders. Hier leidt een student de onderwijsgroep, je krijgt veel meer oefening in spreken in het openbaar, het houden van presentaties. Maar het kost meer tijd om hetzelfde te leren, vind ik. En thuis gaan we toch meer de diepte in. En hebben we meer blokken naast elkaar lopen.”

Gym

Hij heeft nog niet veel mensen ontmoet en hoopt dat het in het volgende blok (periode vijf) gaat veranderen. “Ik mis de lessen op de campus, net als uitgaan en nieuwe contacten. De mensen in Nederland leggen makkelijker contact dan thuis. Er is snel interactie. Misschien komt dat wel doordat hier iedereen loopt of fietst. Bij ons zit iedereen in de auto.” Zijn uurtjes in het fitnesscentrum mist hij het meeste. “In Indiana is de gym gewoon open.”

Amsterdam op de fiets

Maar de lockdown betekent niet dat hij en zijn huisgenoten bij de pakken neerzitten. Hij kent Maastricht inmiddels als geen ander. “We wandelen veel door de stad, langs de Maas is het echt heel mooi. We voetballen op de Pietersberg.” En nog niet zolang geleden besloten hij en vier vrienden (drie Amerikanen, een Hongaar en een Ier) op hun swapfiets naar Amsterdam te fietsen. Nederlandser kan bijna niet, vindt hij. “Iedereen zei vooraf: dat gaat jullie niet lukken, voor Eindhoven zijn jullie al omgekeerd. Het was ook zwaar, maar niet zo erg als ik dacht, gelukkig. Nederland is echt plat, op Zuid-Limburg na dan. En de infrastructuur met al die fietspaden is geweldig.”

Eindhoven

Hun eerste stop was Eindhoven, waar ze in een B&B dicht bij het PSV-stadion sliepen. De volgende ochtend trok het groepje van vijf fietsers de aandacht van de politie. Die wees hen erop dat je maar met tweetallen mag fietsen. “We wonen bij elkaar, zeiden we. We kregen geen bon, maar ze waarschuwden wel: niet te dicht bij elkaar gaan staan.” Het volgende doel was Utrecht, google maps wees de weg. “Alle winkels en terrassen waren dicht, maar zo zagen we de steden beter dan ooit. Utrecht vind ik de mooiste stad van Nederland, we hadden een hostel in het centrum. Die grachten, die huizen, heel bijzonder. We gingen naar een café voor een coffee to go en ontmoette daar een cafébaas die uit Maastricht komt. Heel gezellig, we zijn inmiddels vrienden.”

De laatste ruk ging naar Amsterdam. “Heel cool. Fietsen in Amsterdam is als autorijden in Manhattan. De chaos, de trams, bussen, auto’s en fietsers die nergens op letten en zich aan geen enkele verkeersregel houden.”

De geplande uitstapjes naar andere steden in Europa staan voorlopig in de ijskast. Maar er is hoop. Lachend: “Misschien blijf ik na afloop van mijn laatste blok nog een paar weken extra. Dan zitten we eind mei, begin juni. Hopelijk kunnen we dan wel reizen.”

“Iedereen zei: dat gaat jullie niet lukken, voor Eindhoven zijn jullie al omgekeerd”
Bijna klaar voor de fietstocht, rechts Jacob Herbert
Pickup from Schiphol Amsterdam by CES