“Studenten zitten weer met het gezeik”

“Studenten zitten weer met het gezeik”

Zorgen UM vanwege juridisch probleem tussen studentenhuisvester en gemeente

13-04-2021

MAASTRICHT. Zijn de 252 prefab-woningen aan de Salernolaan in Randwyck zelfstandige woningeenheden waarvoor de bewoner huursubsidie kan aanvragen? Of moeten het volgens de afgegeven vergunning ‘gewone’ studentenkamers zijn? Hierover is een juridisch conflict ontstaan tussen Studentenhuisvesting Maastricht BV en de gemeente Maastricht. Binnen de universiteit is men bezorgd. 

“Studenten hebben tot nu toe huurtoeslag ontvangen voor hun woning aan de Salernolaan, maar dat is in de toekomst misschien niet meer mogelijk”, vertelde Maurice Evers, hoofd studentenhuisvesting van de UM, vorige week aan de leden van een universiteitsraadscommissie. Het is niet het enige dat hem en het college van bestuur zorgen baart. Ze hopen dat deze “onprettige situatie”, aldus Evers, niet al te negatief afstraalt op toekomstige ontwikkelaars en op Maastricht als studentenstad.

Het gaat om 252 woningen aan de Salernolaan in Randwyck van de firma Studentenhuisvesting Maastricht (SHM). Die kwamen er vorige zomer nadat al jaren duidelijk was dat er in Maastricht een tekort is aan betaalbare studentenhuisvesting. De cabines, of ‘containerwoningen’, zijn in elkaar gezet in de fabriek in Panningen en in z’n geheel naar Maastricht vervoerd. Ze mogen er tien jaar blijven staan.
Volgens Evers zijn er momenteel zo’n tachtig tot honderd kamers bezet. De kale huurprijs is 427 euro, dat is exclusief ruim 200 euro aan servicekosten, stofferings- en meubileringskosten en een onderhoudsabonnement. Alle eenheden hebben een eigen kookplaat, afzuigkap en badkamer. Dat geeft de huurder – mits die onvoldoende inkomen heeft -  recht op huursubsidie. De gemeente stelt echter dat er een vergunning is afgegeven voor onzelfstandige woningen. Ze eist dan ook dat de kookplaten en afzuigkappen worden verwijderd. Studentenhuisvesting Maastricht is het daarmee niet eens en stapte onlangs naar de rechter. Die gaf SHM gelijk. De gemeente laat het er niet bij zitten en probeert het opnieuw bij de rechtbank. Die zitting staat gepland op 28 april. 

Student en U-raadslid Luc van Galen vraagt zich af hoe dit heeft kunnen gebeuren. “Zijn er van tevoren geen goede afspraken gemaakt? Over de huurprijs, over het soort huisvesting? We wilden toch betaalbare woningen, hoe kan dit dan voor 600 plus euro worden verhuurd?” Evers legt uit dat de universiteit niet verantwoordelijk kan worden gehouden. Ja, de UM wilde graag dat er gebouwd werd op het braakliggend terrein [waar voorheen de sporthal lag, red.], maar heeft ervoor gekozen om niet zelf te gaan bouwen. “We hebben een erfpachtconstructie toegepast waardoor de ontwikkelaar gebruik kon maken van de grond. We hebben geen afspraken gemaakt over exacte vormgeving of onzelfstandige/zelfstandige woningen. Dat maakte ons ook niet zoveel uit, als het maar van goede kwaliteit zou zijn en betaalbaar.” Het probleem ligt, aldus Evers, bij de ontwikkelaar die tijdens de bouw van de units is afgeweken van de vergunning van de gemeente. “Maar studenten zitten weer met het gezeik”, vindt Van Galen.

Het Huurteam Zuid-Limburg [voorheen Housing Helpdesk, gelieerd aan de universiteit, red.] inventariseert momenteel “de rechten van de huurders.  Het is een gecompliceerde zaak”, vat Rick Blezer samen. Mocht de rechter de gemeente toch gelijk geven waardoor de afzuigkap en kookplaat verdwijnen, dan zitten de studenten volgens Blezer nog steeds in een zelfstandige woning (bijvoorbeeld vanwege een eigen badkamer) maar wel zonder keukenvoorzieningen. Een “gebrekkige situatie”, zegt Blezer, waardoor de Huurcommissie kan bepalen dat de bewoners tot maximaal 60 procent korting krijgen op de kale prijs.
Bovendien: als er geen huursubsidie meer mogelijk is, terwijl de verhuurder daar wel mee adverteert, dan kan hij mogelijk aansprakelijk worden gesteld voor geleden schade.

Op vragen van Observant aan Peter Broekmans, directeur van Studentenhuisvesting Maastricht, komt een brief retour die ook aan de raadsleden van de gemeente Maastricht is verstuurd. Hij maakt daarin onder meer duidelijk dat “de 252 kamers zijn gebouwd met inachtneming van alle wet- en regelgeving”.