“Ik heb minder dromen en dat is beter voor mijn gemoedsrust”

Lichting 2020-2021, deel 3: eerstejaars gezondheidswetenschappen Hadeel Khawatmy

27-05-2021

“Ik heb drie dagen gehuild.” Hadeel Khawatmy’s grote droom is niet in vervulling gegaan, ze is niet aangenomen als eerstejaars geneeskunde in Utrecht. Ze gaat nu vol goede moed door met haar bachelor gezondheidswetenschappen in Maastricht. Ook al vindt ze de beleidsmatige vakken saai. Ze moet wel: dit wordt haar opstap naar de opleiding Arts Klinisch Onderzoeker en een leven als arts.

“Je hebt een saai iemand uitgekozen ”, concludeert Hadeel (spreek uit als Adele op zijn Engels) Khawatmy (21) als ze haar eerste jaar als student gezondheidswetenschappen evalueert. Ze was zo weinig op de universiteit dat ze zich nog steeds geen echte student voelt. En wat heeft ze het afgelopen jaar nou meegemaakt? Ze zat bijna alleen maar te studeren, eerst op haar kamer in Maastricht, sinds december thuis bij haar familie in Schijndel. Ze heeft geen nieuwe vrienden kunnen maken, kon niet reizen, niet sporten, ging niet uit en verzamelde helaas ook een paar kilo’s. Grote schuldige: corona.

Grote wens

Maar behalve de pandemie werd dit eerste jaar als Maastrichtse student GW ook bepaald door haar grote wens om dokter te worden. Een droom die ze al heel lang, ze was nog maar een klein kind, koestert. Nadat ze op haar vijftiende een stage verpleegkunde in het ziekenhuis van Aleppo (Syrië) liep, haar moeder werkte daar als verpleegster, wist ze het zeker, vertelde ze in september 2020. “Ik ga het doen! Ik heb zoveel gezien in de oorlog, mensen die hulp nodig hadden maar het niet kregen. Zoals een man van zestig die inwendige bloedingen had door een bombardement, maar thuis moest blijven omdat er geen ziekenhuisbed vrij was. Vreselijk. Hij heeft het niet gehaald.”

Vluchteling

Op haar zeventiende, ze was net begonnen aan de opleiding geneeskunde in Syrië, kwam ze als vluchteling voor gezinshereniging naar Nederland. Haar middelbareschooldiploma bood geen toegang tot een Nederlandse universiteit, bovendien sprak ze de taal niet. In acht maanden leert ze Nederlands, vervolgens haalt ze in één jaar alle certificaten voor vwo 4, 5 en 6 en schrijft ze zich in 2019 in voor geneeskunde aan de VU in Amsterdam. Ze komt niet door de eerste selectieronde, haar cv voldoet niet, krijgt ze te horen. “Ik bedacht een plan B. Ik ga vrijwilligerswerk doen in een bejaardenhuis en mijn EHBO-diploma halen.” Zo gezegd, zo gedaan. Maar in het voorjaar van 2020 wijst de VU haar opnieuw af. Om dezelfde reden.

Uiteindelijk koos ze afgelopen september voor de bachelor gezondheidswetenschappen in Maastricht, de ideale route naar de masteropleiding Arts Klinisch Onderzoeker (AKO), zegt ze. Maar al in blok 2 begonnen de twijfels. Ze vond de beleidsmatige kant van GW “saai”. Toen een vriendin uit Syrië haar wees op het toelatingsexamen in Utrecht voor geneeskunde, richtte ze al haar pijlen daarop. Ze studeerde de klok rond en deed op 20 februari van dit jaar toelatingsexamen in Utrecht.

Nummer 327

“Het was niet goed genoeg. Ik zit niet bij de eerste 302 kandidaten; het aantal eerstejaars geneeskunde dat in september aan de Universiteit Utrecht kan starten. Ik ben nummer 327. Er deden 1800 mensen mee, dus ik heb het niet slecht gedaan, maar het was niet genoeg. Ik verwacht niet dat er 25 mensen gaan afvallen.” Een zware tegenvaller, ja. “Ik heb drie dagen zitten huilen. Mijn moeder probeerde me te troosten, maar niets hielp. Na drie dagen heb ik me erbij neergelegd, ik kan het niet veranderen. Blijkbaar heeft Allah iets anders met me voor, misschien vindt hij Utrecht niet de juiste weg voor mij.”

Ik geef niet op

Heeft dit eerste jaar als student haar veranderd? “Wel een beetje, al heb ik niet veel meegemaakt. Ik ben wat realistischer geworden, ik heb minder dromen, ik hoop minder en dat is beter voor mijn psychisch welbevinden. Ik besef dat ik niet alles krijg wat ik wil, hoe hard ik ook werk. Maar ik geef niet op, zo zit ik niet in elkaar, ik blijf in mezelf geloven en richt me nu op GW.”

Het eerste blok heeft ze gehaald, voor nummer twee en drie heeft ze mede door haar voorbereiding op de toelating aan de UU, nauwelijks gestudeerd. “Ik ga ze herkansen, ik wil een zo hoog mogelijk punt, voor de practica en de vaardigheden kreeg ik al hoge punten. Ik denk dat blok vier wel goed ging, maar ik wacht nog op de uitslag.”

Stress

Mochten de toetsen toch tegenvallen dan doet ze haar eerste jaar GW over, klinkt het rustig. “Ik ben toch al laat met alles. Ik ben ouder dan mijn studiegenoten omdat ik ben gevlucht. Mijn vriendinnen in Syrië zijn al bijna klaar met geneeskunde. Ik moet daar niet te veel over nadenken, dat leidt tot stress, je wordt er depressief van en dat helpt me niet. Ik kan er met mijn moeder over praten maar het heeft geen zin, het verandert niets aan de situatie. Daarom ben ik liever stil en ga ik in mijn eentje - ik heb geen vriendinnen hier in Schijndel - wandelen.” Ze had ondanks alle studievertraging niet in Syrië willen blijven, zegt ze, vrijheid gaat boven alles.

Chill

Ze heeft genoten van de eerste maanden op kamers in Maastricht, klinkt het dan opgewekt. Haar ouders waren in eerste instantie huiverig - in Syrië laat geen enkele ouder zijn dochter alleen naar een vreemde stad gaan - maar ze zijn er nu aan gewend.

“Ik zie uit naar september, weer studeren op de campus. Dan kan ik eindelijk mijn studiegenoten echt leren kennen, vrienden maken, en me echt een student gaan voelen. Ik ga het wel allemaal anders doen, meer chill. Hard studeren, maar ook sporten, met nieuwe vrienden afspreken. Meer genieten.” 

Lichting 2020/2021

Wie zijn de nieuwe eerstejaars van de Universiteit Maastricht? Wat zijn hun dromen, hun plannen en verwachtingen? En hoe vergaat het hen dit jaar? Observant volgt dit academisch jaar zes nieuwelingen. We interviewen hen een aantal keer: de eerste keer in het najaar, vervolgens in januari/februari en als laatste in mei/juni.

“Ik heb minder dromen en dat is beter voor mijn gemoedsrust”
Hadeel Khawatmy, eerstejaars gezondheidswetenschappen,Universiteit Maastricht, Syrië, Aleppo
Hadeel Khawatmy, eerstejaars gezondheidswetesnchappen, najaar 2020