“De echte wereld lijkt niet op die in Suits; het is eerder het tegenovergestelde”

“De echte wereld lijkt niet op die in Suits; het is eerder het tegenovergestelde”

Law Open Air Festival: jurist Frank Nellen over het werken bij een groot kantoor

31-05-2021

“Op de vraag van mijn vader hoeveel ik per uur declareerde, antwoordde ik: ‘Duizend euro.’ Hij geloofde zijn oren niet. En dat ongeloof begreep ik wel, maar zo is het nu eenmaal in die wereld.” Van zijn acht jaar bij een internationaal accountants-en advieskantoor heeft Frank Nellen, belastingjurist en universitair docent aan de rechtenfaculteit, totaal geen spijt. Net zomin als van zijn keuze om er weg te gaan.

“Ik zie het als een School of Life”, zegt hij tegen de dertien studenten die bij elkaar zijn gekomen in de tuin aan de Bouillonstraat op deze donderdagmiddag 27 mei, om te luisteren naar zijn ervaringen bij zijn eerste werkgever (en hoe je naast hard werken voor het kantoor ook nog een ‘gezellig’ leven ernaast kunt hebben).

De juristen organiseren deze lente een reeks ontmoetingen onder de noemer ‘Law Open Air Festival’: een docent spreekt een uur lang maximaal twintig studenten toe over een onderwerp dat hem of haar aan het hart ligt. Dat kan een persoonlijk relaas zijn, of juist met het vakgebied te maken hebben; er is ruimte voor vragen en het moet vooral niet te formeel zijn. Formeel of niet: belastingjurist Frank Nellen draagt een tweedelig pak en een wit overhemd. Het is ook geen weer voor een T-shirt en korte broek.

Poten in de klei

Nellen neemt zijn toehoorders mee terug naar zijn studietijd, van 2000 tot 2008. “Studeren kon toen nog zo lang, ik hield ervan, en van het studentenleven. Bovendien wist ik dat mijn leven totaal anders zou zijn als ik eenmaal aan het werk ging.”
Maar eerst wil hij weten wie van de studenten bij een grote firma wil gaan werken– en waarom. Drie handen gaan omhoog. “Ik wil leren van de beste experts”, antwoordt er een. Een ander heeft zijn eigen droom: meteen eigen baas zijn. Nellen wenst hem succes, een bijna onmogelijke exercitie, maakt hij de jongeman duidelijk. Ja, je hebt een idee van het concept recht, je kent de theorie, maar ken je ook de rechtspraktijk? Bij een bedrijf leer je pas echt met je poten in de klei te staan, wil Nellen maar zeggen.

Money making machines

Voor Nellen ging een wereld open toen hij werd aangenomen bij een groot accountants- en advieskantoor, een van de zogeheten Big Four. Het eerste jaar was moeilijk, hard werken, maar wie wil leren, zich “nederig” gedraagt, alle tips en adviezen overneemt, en niet opgeeft, wordt vanzelf beter, concludeert hij. “Ik kijk met trots en blijdschap terug.”
Maar, “ik wil vanmiddag een eerlijk verhaal vertellen. Grote kantoren zijn money making machines.” De firma heeft maar één doel, maakt Nellen duidelijk: zoveel mogelijk declarabele uren en tevreden cliënten. “Alle werknemers zijn er voor de firma.” Het klinkt niet echt aanlokkelijk, maar toch vond Nellen het werk “belonend, je wordt steeds beter in wat je doet”.

Harvey Specter

Nellen noemt de Amerikaanse serie Suits waarin de jonge schoolverlater Mike Ross begint als advocaat bij een topkantoor in New York. Zijn mentor is Harvey Specter. “Die serie is voor veel studenten dé reden dat ze rechten gaan studeren”, roept een toehoorder grinnikend. Dan heeft Nellen een nare boodschap: de echte wereld is niet zoals in Suits. In de verste verte niet. In het echte leven draait het niet om individuen, zegt hij. “Ik heb ooit één aflevering gezien, dat was genoeg, een en al drama.”

Grote kantoren zijn bovendien erg hiërarchisch: onderin zitten de stagiaires, dan de junioren, et cetera. Bovenin zitten de partners. “Vergis je niet: alles wat jij als nieuwkomer opstelt, wordt geredigeerd door je meerderen. Niets gaat zomaar de deur uit. Drafts vind je rood gearceerd terug in je mailbox, zelfs na een paar maanden nog. En je kunt het maar beter allemaal accepteren, want de mensen die het nakijken? Die hebben jarenlange ervaring en geen tijd om stukken met jou door te lopen of om over jouw gekwetste ego te praten. Als je wilt toegeven dat je het nog niet zelf kunt, dan kom je er wel doorheen. Weiger je dat te zien? Dan wordt het moeilijk.”

Roman

Met een baan als “superspecialist” en waardevolle levenslessen op zak, besloot Nellen toch weg te gaan bij het bedrijf. Hij werkte inmiddels ook aan zijn proefschrift aan de Universiteit Maastricht; een combinatie die te veeleisend was. “Ik reflecteerde: word ik hier gelukkig van?” Hij besloot in dienst te treden bij Baker Tilly waar hij veel meer vrijheid kreeg. Hij pakte oude hobby’s op, zoals sporten, en besloot iets nieuws: een roman schrijven. Zijn eerste boek Land van Dadels en Prinsen lag in oktober 2019 in de boekhandel. “Ik werk nu 35-40 uur per week, doe andere dingen, maar ben nog steeds legal professional.” Hoewel Nellen zijn vertrek in eerste instantie zag als “een nederlaag”, noemt hij het nu “een dapper besluit”.  

Vind hier het programma van het Law Open Air Festival

Op verzoek van Nellen is de naam van het bedrijf na publicatie uit het stuk gehaald