“Bekenden zitten ondergedoken, wachten op de kans om het land te ontvluchten”

“Bekenden zitten ondergedoken, wachten op de kans om het land te ontvluchten”

Vijfdejaars geneeskunde over de toestand in zijn vaderland Afghanistan

02-09-2021 · Interview

Een vrouw met nagellak? Dan gaan haar vingers eraf. De enkels zichtbaar? Dan volgen er zweepslagen. Alleen over straat? Alleen als er een mannelijk familielid bij is. En muziek, televisie, een spelletje schaken, of vliegeren? Ook verboden. Zie hier een greep uit de regels die ruim 25 jaar geleden golden in Afghanistan onder het regime van de Taliban. Samen met zijn ouders vluchtte Nawid Daliry (30), vijfdejaars geneeskunde, naar Nederland toen hij zes jaar oud was. Wat hij ervan vindt dat de Taliban het nu weer voor het zeggen heeft? “Ik ben boos, maar soms ook voorzichtig optimistisch. Ik heb geen idee hoe ik me moet voelen.”

Boos omdat zijn gezin door dezelfde groepering werd onderdrukt en ze moesten vluchten. Maar soms ook opgelucht, omdat ze dit keer veel gematigder lijken, zegt Daliry. “Iedereen mag naar de winkel, en radio en tv zijn toegestaan.” En wat hem vooral opviel: “Een persvoorlichter van de Taliban liet zich op nationale televisie interviewen door een vrouw. Ook gaan meisjes nu nog naar school. Dat was 25 jaar geleden onmogelijk. Vrouwen mochten bijna niks.”

Het is een onderwerp dat vooral zijn vader nauw aan het hart ligt. Eenmaal gevestigd in Nederland richtte hij SCAN op, het Solidariteits Comité Afghanistan Nederland. Een stichting die zich inzet voor de wederopbouw van Afghanistan. Zo zamelden ze bijvoorbeeld geld in voor de bouw van een meisjesschool in het land. “Tot nu toe is die nog geopend”, zegt Daliry.

Het lijkt nu mee te vallen dus, toch is Daliry zéér sceptisch. Van vrienden en kennissen van de familie horen ze immers andere verhalen. “Over ontvoeringen, martelingen en moorden. Er wonen veel verschillende volkeren in Afghanistan, maar het is niet zo dat specifieke groepen mensen eruit gepikt worden. Die willekeur maakt het nog enger. Geen idee wat daarachter zit. Macht, politiek, of spelen er andere dingen waar we nog geen weet van hebben?” Zijn eerste gok is angst zaaien. “Want wie bang is, volgt de regels.”

Of vluchten naar het buitenland. Ook een deel van de mensen die hij kent wil er weg. “Uit angst durven zij er niet veel over te vertellen, maar veel opties zijn er niet. “Momenteel zitten ze ondergedoken, wachtend op een kans om het land te verlaten.” Het vliegveld is weer in handen van de Taliban, dus vluchten moet over land. “Je moet op zoek naar iemand met een (vracht)auto. Dat is niet gemakkelijk, zeker als je een groot gezin hebt.”

Het is ongelofelijk dat de Amerikanen, Britten en ook de Nederlanders Afghanistan verlaten, vindt Nawiry. “Waarom waren ze er? Jarenlang stuurden ze manschappen om het land te stabiliseren en de Afghanen op te leiden om het land te besturen. Ze hebben overduidelijk gefaald. Wat hebben ze de afgelopen twintig, dertig jaar gedaan? Ze hadden beter kunnen blijven, reflecteren op hun aanpak en het anders doen.” Wel is Nawiry blij dat de militairen nog even zijn gebleven en hebben geholpen om mensen te evacueren. “Nu hoop ik dat Europese landen en de Verenigde Staten asiel verlenen aan mensen die gevlucht zijn. Het zou raar zijn om mensen te helpen vluchten, maar ze vervolgens niet te willen opnemen.”

Nawiry is er “redelijk veel” mee bezig. Voor het slapen gaan scrolt hij door het nieuws op zijn telefoon en ook kijkt hij met de familie naar BCC Persian. “Al geloof ik niet alles wat ik daarop zie en lees. Wat er in de media wordt verteld is toch vaak anders dan de werkelijkheid. Je hoort bijvoorbeeld niets over de moorden. Er is zó veel onduidelijkheid. Ik hoop gewoon dat de rust snel wederkeert voor iedereen in Afghanistan. Het is toch mijn vaderland.”

Auteur: Yuri Meesen

Foto: Joey Roberts

Categoriëen: nieuws_boven, Mensen
Tags: Afghanistan,Nawid,Taliban

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.