Wetenschappers en onwelgevallig onderzoek

Wetenschappers en onwelgevallig onderzoek

Medewerkerscolumn

13-10-2021 · Medewerkerscolumn

In de media lees ik dat de Nederlandse universiteiten samen de strijd aanbinden tegen bedreiging en intimidatie van wetenschappers. Ze richten een meld- en adviespunt op en gaan voortaan namens de bedreigde onderzoekers aangifte doen.

Sinds de COVID 19-crisis is voor iedereen duidelijk dat ook wetenschappers niet ontkomen aan de polarisering en verharding in de samenleving. Het is goed dat de universiteiten een duidelijke grens stellen. Tegelijkertijd denk ik ook wel eens dat het goed is dat mensen niet meer blind alles accepteren wat wetenschappers vertellen. Ik hoop dat u begrijpt dat ik niet bedoel dat je hen kunt bedreigen als je het niet met ze eens bent. Maar het is goed dat wij worden gedwongen om ons precies uit te drukken in het maatschappelijk debat.

Soms doen we uitspraken op basis van wetenschappelijk onderzoek. Dan is het nodig om uit te leggen wat de status van dat onderzoek is. Met COVID 19 zijn de virologen en artsen daar volgens mij heel goed in geslaagd: vele Nederlanders weten nu hoe grote wetenschappelijke studies worden opgezet, dat je nooit 100% zekerheid hebt, dat twijfel en voortdurend bijstellen er onlosmakelijk bijhoort. Dat is winst, lijkt me.

En soms worden we gevraagd om uitspraken te doen over maatschappelijk relevante zaken waar (nog) geen of onvoldoende onderzoek naar is gedaan. Dan kunnen we de context toelichten en uitleggen dat er nog geen harde bewijzen zijn. We kunnen voorzichtig speculeren op basis van ons overzicht van het vakgebied, als we daar maar helder over zijn.

In mijn vakgebied van lokaal bestuur en lokale democratie zijn er weinig harde onderzoeksresultaten en al helemaal geen hard bewijs. Ik leer van de discussies dat ik zelf heel precies moet weten wanneer ik rapporteer en wanneer het overgaat in speculeren. Dat de media dat onderscheid niet interesseert, wil niet zeggen dat ik het niet hoef te maken. Met bedreigingen heb ik overigens nooit te maken gehad. Het is niet erger geweest dan een (digitale) zaal met onbeschofte burgemeesters die niet blij waren met een rapport. Daar heb ik maar geen aangifte van gedaan.  

Klaartje Peters, bijzonder hoogleraar lokaal en regionaal bestuur bij Fasos

Auteur: Redactie

Foto: Archief Klaartje Peters

Categoriëen: Columns en opinie
Tags: Klaartje Peters,Klaartje

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.