Zoekziek

Zoekziek

"We nemen samen de lijst van afspraken door, doen een soort spelletje wie-ben-ik met de lijst aan dokters"

20-10-2021

Hij zat zuchtend voor me, de handen maakten nog aanstalten om de wanhoop uit te drukken, maar zijn houding liet al zien dat de hoop ver weg was. Altijd redelijk gezond geweest, hard gewerkt, zelden een dokter gezien, en nu door een samenloop van ellendige aandoeningen plots een strippenkaart in het ziekenhuis. We bellen regelmatig en hebben ook al gesproken over zijn wensen mocht de kwaadaardigheid niet te genezen zijn.

Toch is het vandaag niet de ziekte die hem bezorgd maakt, maar het routeschema van diezelfde strippenkaart. “Kijk dokter, maandagochtend moet ik eerst op de poli zijn, dan door naar de scan, de dag erna naar de volgende specialist die de poli doet in dat andere ziekenhuis 20 kilometer verderop, en dan zijn er nog twee afspraken gepland met weer andere dokters van wie ik de naam niet eens ken. De uitslagen krijg ik over twee weken pas. Ik kreeg deze week ook nog een paarse enveloppe met een uitnodiging voor het bevolkingsonderzoek darmkanker. Moet ik dat nu wel doen? Ondertussen blijkt mijn digitale medicijnoverzicht niet te kloppen, daarvoor moet ik nog naar de apotheek.” 

We nemen samen de lijst van afspraken door, doen een soort spelletje wie-ben-ik met de lijst aan dokters, strepen enkele minder urgente zaken door. We kijken naar het medicijnoverzicht en geven de laatste correcties aan de apotheek door. Een kwartier later verlaat de patiënt de spreekkamer: ”Ik voel me al een stuk beter.”

Vorige week ging de landelijke campagne ‘Samen Beslissen’ van start. Samen beslissen is het proces waarbij zorgverlener en patiënt samen een beslissing nemen over een behandeling of bepaalde zorg. Daarbij komen de risico’s aan bod, de voor- en nadelen van verschillende behandelopties en de persoonlijke waarden en voorkeuren van de patiënt.

Ik vrees dat we aan dat samen beslissen te weinig toekomen als de patiënt al verdwaalt in het routeboekje om bij de afspraken te komen en een smoelenboek nodig heeft om de vele dokters te herkennen. Innovaties met gruwelnamen zoals de ‘patiëntreis’ helpen daar weinig aan. Een patiënt minder in stukjes zorg hakken weer wel. Kunnen we dat alvast samen beslissen? 

Jochen Cals, hoogleraar huisartsgeneeskunde