Borrelen om de teamspirit terug te krijgen

Borrelen om de teamspirit terug te krijgen

"Ik merk een toenemende onzekerheid en individualisme, soms zelfs vereenzaming bij promovendi"

14-09-2022 · Column

Wetenschapsbeoefening is de laatste jaren enorm veranderd. De stoffige wetenschapper, die achter z'n bureau verscholen zit achter een stapel boeken, bestaat al lang niet meer. De complexe problemen, waar we ook op de UM aan werken, vragen om een nieuw soort wetenschapper. Iemand die in een team, over de grenzen van de eigen discipline, in een dynamische omgeving grote problemen onderzoekt en naar een hoger niveau kan tillen. Overigens ook veel leuker om wetenschap in een team te doen.

Maar de pandemie heeft dat de afgelopen twee jaar veranderd. Thuiswerken, zoom-meetings werken in sommige disciplines uitstekend, maar in de experimentele wetenschappen heeft het een mentaliteitsverandering teweeggebracht. Vooral het werk in de ‘natte’ laboratoria, met de grote microscopen en met andere kapitaalintensieve infrastructuur is in mijn beleving verder weg komen te staan van het ideaal van team-science. Beperkte laboratoriumtoegang dwong jonge onderzoekers zich meer op hun eigen project, hun eigen experiment en eigen paper te richten. De teamspirit verwaterde en de weg terug naar ‘normaal’ blijkt langer dan gedacht.

In de eerste, vormende jaren in een promotietraject hebben sommige promovendi meer dan ooit hun eigen weg moeten vinden. Als coach van een aantal promovendi merk ik dat aan een toenemende onzekerheid en individualisme, soms zelfs vereenzaming. Dat proberen we te veranderen met teamuitjes, borrels en andere informele settings. Juist nu is het belangrijker dan ooit om de leuke, menselijke kanten van wetenschap te activeren. De congressen, en dan bedoel ik die waar je fysiek weer bij elkaar komt, niet de online varianten, blijken hierbij cruciaal. Overdag samen aan de wetenschap, ’s avonds aan de borrel en na een toevallige ontmoeting een nieuw idee uitwerken. Een opmerking van een promovendus na een groot internationaal congres hier in Maastricht: “Ik wist niet dat wetenschap zo leuk was!!” Wetenschap bloeit op met menselijke interacties en juist dat verbreedt je horizon.

In deze tijd waarin de wereld om ons heen snel veranderd moeten we zorgen voor zachte verbindingen in de harde wetenschap. Misschien volgend jaar ook maar een Inkom voor nieuwe UM-onderzoekers organiseren…. 

Ron Heeren, universiteitshoogleraar moleculaire beeldvorming

 

 

 

 

 

Auteur: Redactie

Foto: archief Ron Heeren

Categoriëen: Columns en opinie
Tags: ronheeren

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.