Schrijf en blijf scherp

Schrijf en blijf scherp

Als je elke week iets opschrijft dat indruk maakt, dan gaat de tijd niet aan je voorbij

13-06-2023 · Column

Het is een jaar geleden dat ik – natgeregend en wel – op sollicitatiegesprek was bij Observant. Nu schrijf ik de eenendertigste (en daarmee laatste!) column voor deze krant. Dat het nu zonnig is in plaats van regenachtig is niet het enige verschil tussen toen en nu: ik studeerde af, verhuisde, begon aan een extra baan, besteedde steeds meer tijd aan mijn schrijfcarrière. Als ik al die columns lees, vind ik niet alleen kleine tijdcapsules van Maastricht en het studentenleven, maar ook oudere versies van mezelf. Van hoe ik naar dingen keek en daar – soms subtiel, soms uitgesproken – een mening over gaf, welke onderwerpen ik noemenswaardig vond, welke woorden ik op dat moment gebruikte.

De eerste column die ik schreef voor Observant ging over onoplettende blindheid: het idee dat je op een gegeven moment stopt met letten op dingen die vanzelfsprekend zijn. Toen ging het over de stad zelf, maar ik heb gemerkt dat het voor alles geldt; je dagelijkse kommetje yoghurt, de vrienden die je in de kroeg tegenkomt, de winkels, je lesrooster. De oplossing die ik toen voorstelde was een nieuweling op sleeptouw nemen, iemand die met een frisse blik over je schouder kijkt. Maar, zo blijkt, je hoeft daar niet per definitie iemand voor in te vliegen. Deze columns schrijven had hetzelfde effect.

Want als je wekelijks schrijft, ben je altijd op zoek naar een nieuw onderwerp. Ik las de whatsappgesprekken met huisgenoten aandachtiger, luisterde nauwlettend naar de meningen van mijn medestudenten, hield evenementen in de stad goed in de gaten. Ik bekeek zelfs meme-accounts met andere ogen. Ik kan dat iedereen aanraden, want het verdiept je ervaring van de stad als je steeds op zoek bent naar iets onverwachts. Daarmee wil ik niet zeggen dat elke ervaring bruikbaar of publiceerbaar zou moeten zijn. Maar als je elke week iets opschrijft dat (op welke manier dan ook) indruk maakt - een ijsje aan de Maaskade, een boosmakend gemeentelijk besluit, feedback die je een lach bezorgde – dan gaat de tijd niet aan je voorbij. Dat er hier ook nog mensen waren die mee wilden lezen, daar kan ik alleen maar dankbaar voor zijn.

 

Auteur: Redactie

Illustratie: Simone Golob

Categoriëen: Columns en opinie
Tags: puck

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.