Bestuurders langs de meetlat

Medewerkerscolumn

27-09-2016

Het College van Bestuur had vorige week een beoordelingsgesprek. Onze drie bestuurders – Martin, Rianne en Nick - trokken met hun gevolg naar Utrecht om de prestatieafspraken te laten beoordelen door de Reviewcommissie Hoger Onderwijs. De prestatieafspraken zijn de afspraken die de universiteiten en hogescholen met minister Jet Bussemaker hebben gemaakt om de kwaliteit van het onderwijs te verbeteren, het aantal onderwijsuren te vergroten, studie-uitval te verminderen en meer onderscheid aan te brengen tussen universiteiten in het onderzoek.

Of Martin, Rianne en Nick positief worden beoordeeld door de Reviewcommissie, moeten we nog even afwachten. Ze hebben wel hun best gedaan. Vorig jaar had de UM de meeste doelstellingen al bereikt. Zelfs die om meer van het geld aan onderwijs en onderzoek te besteden en minder aan de bureaucratie, is gehaald. Alleen de voortijdige uitval van studenten was nog hoger dan beloofd. Als onze bestuurders negatief worden beoordeeld kan dat de UM ruim €10 miljoen kosten.

De prestatieafspraken hebben de kwaliteit van het onderwijs en onderzoek verbeterd. Toch willen veel bestuurders van universiteiten en hogescholen ervan af. Onze nieuwe rector Rianne Letschert liet tijdens de rectoraatsoverdracht weten dat wat haar betreft de universiteiten het heft in eigen hand moeten nemen en de prestatieafspraken moeten verdwijnen. Ook de vereniging van universiteitsbestuurders, VSNU, wil geen afspraken meer maken over doelstellingen waarvan kan worden vastgesteld of ze zijn gehaald of niet.

Universiteitsbestuurders houden er niet van om beoordeeld te worden en dat is vreemd. Wetenschappers worden continu beoordeeld. Elk wetenschappelijk artikel wordt door twee of drie mensen beoordeeld, elk subsidievoorstel wordt door een commissie van collega-wetenschappers beoordeeld en elke onderwijsactiviteit wordt door studenten beoordeeld. Wetenschappers moeten continu presteren, anders worden hun artikelen niet gepubliceerd, is er geen geld voor onderzoek en klagen de studenten. De universitaire wereld is een zeer competitieve wereld.

Als wetenschappers ook de houding zouden aannemen dat ze niet langer beoordeeld willen worden, zou de universiteit snel afsterven. Ongeveer een kwart van het geld dat de UM jaarlijks binnen krijgt zijn onderzoeksubsidies die in competitie zijn verworven. Als onderzoekers alleen nog publiceren in tijdschriften zonder ‘peer review’ en docenten zich doof houden voor studentoordelen, is het met de reputatie van de UM gauw gedaan. De studenten zouden weg blijven en de goede onderzoekers zouden vertrekken naar een universiteit met een beter wetenschappelijk klimaat.

Universiteitsbestuurders zouden een voorbeeld moeten nemen aan de onderzoekers en docenten die zich elke dag weer laten beoordelen.

Wim Groot, hoogleraar gezondheidseconomie en hoogleraar evidence based education

Bestuurders langs de meetlat
Wim Groot
Auteur: Redactie
Categoriëen: nieuws_boven
Tags: wim

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.