De volgende morgen vond hij zichzelf terug in het ziekenhuis: lichte hersenschudding, gebroken neus, ongeveer acht hechtingen in boven- en onderlip, schaafwonden over zijn hele gezicht. En “pijn in elk gewricht”. Wat was er gebeurd? Hadden de heren van Cerberus het A-lid een beetje te enthousiast ontgroend? Een stoeipartij? Adriaans wist er niets meer van. Later bleek dat hij nabij de Maas stomdronken met de fiets in een kuil in de weg was beland, een smak op het plaveisel had gemaakt en vervolgens bewusteloos raakte.
Observant besteedde er twee weken later flink wat aandacht aan. Een artikel op de voorpagina:Ontgroening Cerberus eindigt in ziekenhuis luidde de kop, en verderop in de krant prijkte een fors ‘opiniestuk’ van het slachtoffer zelf, waaruit bovenstaande citaten stammen. Adriaans legt daarin uit wat er gebeurd is en vraagt zich af waarom het dispuut hem in deze staat alleen naar huis heeft laten gaan. Een goede vraag, die de voorzitter van het dispuut tegenover onze redacteur beantwoordt: het had niet zo gemoeten, “maar een deel van de verantwoordelijkheid” lag ook bij Adriaans zelf. In het volgende nummer van Observant verschijnt nòg een opiniestuk, nu van de voorzitters van Circumflex en Tragos. Die de bui al zien hangen: studentenverenigingen komen door dit soort onverantwoordelijk gedrag van een onafhankelijk dispuut eveneens in een kwaad daglicht te staan, vinden ze. Nog weer een nummer later reageert de Cerberusvoorzitter die opnieuw de fout erkent maar tegelijkertijd aankondigt dat “de inhoud” van hun “leuke en gedegen A-tijd (…) nagenoeg ongewijzigd” blijft. Hij is merkbaar geïrriteerd over het verhaal van de verenigingen.
Flink wat opschudding dus, ook nog in landelijke media. Zoals altijd met ontgroeningsrelletjes, dat is niet verbazend. Wat ons achteraf wèl verbaast is dat de hoofdpersoon een eigen opiniebijdrage in Observant mocht schrijven. Dat is verre van gebruikelijk. Redactienotulen maken we niet maar we zullen er vast over gediscussieerd hebben. Waarschijnlijk had Adriaans ons zelf benaderd - we publiceerden pas twee weken na dato - op voorwaarde dat hij een eigen stuk mocht leveren. Waar Observant dan weer een eigen nieuwsartikel naast zette met ook andere zegslieden. Nou ja, moet ook een keertje kunnen.