Je wilt iemand in de ogen kunnen kijken, zijn lichaamstaal zien

30-10-2020

Afgelopen zondag stuurde een vriendin een foto van een abrikozenvlaaitje met daarop in marsepein de boodschap: Haw Pin. Houd vol, in het Maastrichts. Ook op deze Nationale Vlaaiendag, schreef ze eronder met een knipoog. 

Op maandag logde ik op 9.30 in op Zoom voor de wekelijkse redactievergadering. De tijd dat we elkaar live op maandagochtend zagen, is voorlopig voorbij. De hele redactie werkt na een korte opleving in augustus en september, opnieuw geheel of grotendeels van huis uit. Een enkeling heeft daarom toch maar zijn UM-bureaustoel thuis neergezet. Ikzelf vond dat niet nodig, maar nu ik na de herfstvakantie weer dagen op mijn niet-UM stoel zit (waarom sta ik trouwens thuis niet wat vaker op?), begin ik te twijfelen. Misschien toch de mijne ophalen.  

De nieuwe gedeeltelijke lockdown maakt voorlopig ook een einde aan de wekelijkse wandelingen met steeds een andere collega door het stadspark. Een goeie manier, nu we elkaar veel minder live spreken, om op de hoogte te blijven van elkaars reilen en zeilen . En om te voorkomen dat ons zo geoliede team langzaam uit elkaar drijft.

Lockdown of niet, ik toog deze week toch twee keer naar Maastricht. Er stonden interviews gepland van een uur of langer. En die wilde ik graag gewoon ouderwets op de campus doen, en niet via Zoom. Waarom niet? Hoezeer de techniek ons in deze thuiswerktijden ook helpt, er gaat niets boven een interview aan een tafel met de geïnterviewde tegenover je, in dit geval op 1,5 meter afstand in een redelijk grote ruimte. Een setting waarin je iemand in de ogen kunt kijken, iets dat via het computerscherm nooit echt lukt, waarin je de lichaamstaal goed kunt zien en snel kunt interrumperen omdat er geen vertraging op de lijn zit. Zaken die belangrijk zijn als je meer wilt weten dan een paar kale feiten of een korte reactie op het laatste nieuws.

Een van de interviews was met Albert Scherpbier, inmiddels oud-decaan van de faculteit Health Medicine and Life sciences die vandaag afscheid neemt in een wel erg lege aula. Hij had anders gehoopt, maar wilde zijn afscheid niet nog een keer – het zou eerst 15 mei plaatsvinden met driehonderd genodigden – uitstellen. Het resultaat leest u volgende week op www.observantonline.nl

Haw Pin.

 

 

Je wilt iemand in de ogen kunnen kijken, zijn lichaamstaal zien
redactioneel