“Hebben de dieren er last van? Ach, er is hier zó veel ruimte”

“Hebben de dieren er last van? Ach, er is hier zó veel ruimte”

Reportage overlast Sint Pietersberg

14-09-2021

Wel “duizend jongeren, vooral studenten” werden er afgelopen week na zonsondergang weggestuurd van de Sint Pietersberg, meldt een woordvoerder van de politie. Het is een natuurgebied en voor de rust van de planten en dieren mag je er niet meer komen als het donker is. Ruim twee weken eerder nam Observant na een tip van Natuurmonumenten over avondlijke feestjes al een kijkje bovenop de berg.

“We waren aan het klootschieten”, klinkt het bovenop de Sint Pietersberg. Een aantal jongens stapt van het grasplateau op de weg. Het is een introductieactiviteit van hun dispuut, zegt een ouderejaars. Een alcoholwalm omringt de heren; er komt meer dan alleen een ‘kloot’ (bal) bij het spelletje kijken. Het is een uur of tien op een avond eind augustus. De zon is al onder en dat ze er eigenlijk niet meer mogen komen weten ze wel, zeggen de dispuutsleden. “Maar het is hier rustig, er is ruimte en het is een goede gelegenheid om de nieuwe leden de omgeving te laten zien. We zijn er maximaal drie keer per jaar.”

Een toevalstreffer dus. Toch zijn er op mooie dagen regelmatig jongeren te vinden na zonsondergang boven op de Sint Pietersberg. Met een hapje, drankje en muziekje genieten van de zonsondergang. Om er vervolgens nog even te blijven hangen. “Heel verleidelijk”, zegt boswachter José Hermens. “Het is een mooie plek, maar voor de natuur is het heel slecht. Rust in de schemer en nacht is heel belangrijk voor natuurgebieden. Vooral voor de dieren die er leven.” Per seizoen zijn er andere dieren actief, legt Hermens uit. “In februari jagen de dassen voor hun jongen en nu is het de tijd van de oehoes. De ouders vermijden de drukte en moeten dus verder weg om te jagen. Dat betekent dat de jongen langer alleen zijn en dus langer kwetsbaar zijn voor bijvoorbeeld een buizerd. De oehoe is zeldzaam, een paar tientallen in Nederland. Het zou zonde zijn als ze helemaal wegtrekken.”

(De tekst gaat verder onder de foto)

De ‘spelregels’ staan duidelijk op de borden (zie foto). Geen toegang tussen zonsondergang en -opgang, op de paden blijven, en geen muziek, vuurtjes of drank. Hermens: “Ook in het Engels; onze ervaring is dat Engels vaak de voertaal is bovenop de berg.” Iedereen op het plateau is het bord gepasseerd, maar heeft het niet gezien of heeft er maling aan, want het is druk deze woensdagavond. De dispuutsjongens spelen nog een spel bovenaan de Luikerweg. Ietsje verder, op de westhelling van de berg, met uitzicht op het Jekerdal, wordt gekletst, gedronken en er klinkt muziek uit een speakertje. In het gras zit een groep van ongeveer vijftig mensen in een grote cirkel te zingen. In totaal zijn er zo’n honderd mensen op de berg.

Twee Duitse tweedejaars (School of Business and Economics) leunen tegen het bankje van Natuurmonumenten. Omdat ze officieel in overtreding zijn, willen ze alleen anoniem hun verhaal doen. Wat ze hier doen? “Het is een fijne atmosfeer. We kennen een aantal mensen en leggen gemakkelijk nieuwe contacten.” Twee keer eerder waren ze hier, de laatste keer was nog voor de zomervakantie. Dat ze er niet meer mogen zijn, wisten ze niet. Ze zien er de ernst niet van in. “We chillen hier en ruimen al ons afval op.” Dat laatste lijkt te kloppen. Boswachter Hermens maakte zich zorgen over het afval dat in de natuur blijft slingeren, maar de ochtend daarna, rond een uur of zeven, liggen er slechts wat verdwaalde blikjes en een aantal lege flesjes. Een fractie van alles wat er gisteravond allemaal te zien was. Tassen vol afval staan bij de prullenbakken bij het Oog van Sint Pieter, de parkeerplaats halverwege de berg.

(De tekst gaat verder onder de foto)

Iets verder staan nog drie Duitse studenten, twee derdejaars psychologie en een SBE’er. “Natuurlijk ruimen we de flessen op”, lacht een jongen. Hij drinkt zijn wijn zo uit een grote fles. “We hebben deze in Duitsland gehaald. Er zit nog Pfand op.” Ze zijn op de Sint Pietersberg omdat het er rustig is en ze niet in de gaten worden gehouden. “Een tijdje geleden zaten we met een muziekboxje in het park en toen werden we weggejaagd door de politie.” Over de rust van de dieren hadden ze nog niet nagedacht. Maar aan de andere kant. “Er is hier zó veel ruimte en wij gebruiken alleen dit stukje.” Bovendien gaan ze zo weer weg. Later dan elf uur zal het zeker niet worden.

(De tekst gaat verder onder de foto)

Ter hoogte van de parkeerplaats bij het Oog fietsen vijf Spaanse eerstejaars hijgend de berg op. Een heeft de navigatie op de telefoon aan om de weg te vinden. “We hoorden dat er hier ’s avonds bijeenkomsten zijn.” Een fijne manier om in deze tijd mensen te leren kennen, zegt het vijftal. “De kroeg vinden we nu te druk.” Ze zetten hun fietsen naast de tientallen (swap)fietsen in het gras.

De politie gaat met de gemeente en Natuurmonumenten in gesprek over extra maatregelen in het gebied, laat de politiewoordvoerder weten. “Ook gaat de studentenagent praten met het onderwijs.” Met wie precies of aan welke maatregelen de politie en gemeente denken? Concreter dan dat werd hij niet. Wellicht heeft de ontruimingsactie van vorige week al geholpen: afgelopen maandagavond (13 september) was het op twee stemmen in de verte na rustig op het plateau.